De Magie en Macht van Woorden.

1918. Emmaline Balakin leeft meer in haar boeken dan in haar eigen leven. Maar wanneer ze bij het Dead Letter Office een envelop geadresseerd aan iemand uit haar verleden in handen krijgt, besluit ze op avontuur te gaan als bibliothecaresse aan het front.
1919. Kathleen Carre wil graag bewijzen dat ze verdient aangenomen te worden aan de United States Naval Academy. Maar niet iedereen wil vrouwelijke cadetten aan de Academy. Om zichzelf te beschermen zal ze moeten leren anderen te vertrouwen, zelfs als ze een geheim ontdekt dat haar ondergang zou kunnen betekenen.

Dit is de tweede roman van Addison Armstrong die ik lees. Na haar debuutroman Het Licht van Luna Park ben ik opnieuw aangenaam verrast door deze prachtige historische roman. En net als in Luna Park zijn het wederom verrassende keuzes die ze maakt, onderwerpen die niet zo bekend zijn. Bibliotheken die opgericht zijn voor de soldaten in de hospitalen in WO I en de eerste vrouwen op de militaire academie van de Amerikaanse Marine in 1976.

Er lopen twee verhaallijnen naast elkaar.
In de eerste lezen we over Emmaline, ze leeft alleen in haar boeken, het echte leven gaat een beetje aan haar voorbij. Toch besluit ze op avontuur te gaan en vertrekt als bibliothecaresse naar het front in Frankrijk. Daar ontmoet ze Nellie waarmee ze een innige vriendschap krijgt en die haar door de oorlogsverschrikkingen helpt.
“Boeken zijn de beste plek om te schuilen als het allemaal teveel wordt”.

De tweede lijn is die van Kathleen. Haar oma heeft haar grootgebracht om te vechten voor haar doelen. En haar doel is aangenomen te worden op de Militaire academie. Dat dit niet zo maar zonder slag of stoot zal gaan beseft ze, maar dat ze zo moet knokken om te overleven in die mannenwereld verrast haar toch. Ze wordt vernederd, gepest en onterecht van dingen beschuldigd zonder zich te kunnen, of te durven verweren.

De levens van deze twee vrouwen vertonen veel overeenkomsten; beiden komen terecht in de harde mannenwereld in het leger, waar vrouwen nog lang niet geaccepteerd worden. Er wordt veel kritiek op hen geleverd, ze worden openlijk tegengewerkt en ze moeten zich meer bewijzen dan hun mannelijke collega’s. Vernederingen die ze moeten ondergaan zijn af en toe zelfs schokkend. In beide gevallen krijgen ze ook te maken met discriminatie, als ze daar niet aan deel willen nemen zetten ze hun eigen loopbaan op het spel. Zowel Emmaline als Kathleen zijn krachtige vrouwen, ze zetten door, komen op voor zichzelf en vechten voor hun positie.
Deze twee verhaallijnen blijven een hele poos naast elkaar lopen, waardoor je steeds nieuwsgieriger wordt naar het punt waar ze samen zullen komen. Je leeft enorm met de beide vrouwen mee. Vooral het verhaal van Kathleen is soms ronduit schokkend als ze de details beschrijft van haar vernederingen en beschuldigingen. (in het nawoord blijkt dit op waarheid te berusten). Uiteindelijk komen ze op een hele mooie manier bij elkaar en is er een heel verrassend eind als het geheim onthuld wordt.

De Oorlogsbibliotheek is een prachtig verhaal over liefde, verdriet, strijd, doorzettingsvermogen, vertrouwen en sociale ongelijkheid. Het is niet een boek over oorlog en het leger, maar over de magie en de macht van woorden om steun te bieden en veranderingen te bewerkstellingen.