Lezersrecensie
Een warme en boeiende debuutroman
"Ik perfectioneerde de kunst van het alleen-zijn tot in de puntjes van mijn tenen en de toppen van mijn vingers. Ik hield ervan, wilde nooit iemand anders zijn. Was tevreden."
Robert werkt als postbode, zijn ouders zijn gestorven en hij woont samen met zijn dierbare papegaai in het ouderlijk huis waar alles nog hetzelfde is. Hij houdt niet van verandering en ook niet van in de belangstelling staan. Je denkt misschien wat een saai leven heeft Robert, maar uit deze roman blijkt het tegenovergestelde. De schrijfster laat je intens meevoelen met Robert, terwijl hij door de ontmoeting met twee vrouwen langzaam verandert. Hij gaat anders kijken naar de wereld, naar zichzelf. Alles wordt kleurrijker en hij geniet ervan.
Het verhaal wordt verteld vanuit Robert (ik-vorm) en hij is rustig, soms naïef, zorgzaam, sterk en moedig. Zijn ouders, beiden opgegroeid in een na-oorlogs groot gezin, waren niet erg affectief. Soms observeert Robert en soms is hij emotioneel. Verder is er een belangrijke rol weggelegd voor Lou, een nonchalante en vlotte jonge vrouw. En ook voor Germaine, een vrouw van Roberts leeftijd met een onverwacht verleden. Deze personages zijn heel fijn neergezet. De schrijfstijl van Karen van Winkel is beeldend, beschrijvend en zeer aangenaam. Alhoewel het verhaal gaat over een alledaags leven is het niet voorspelbaar, neemt het nog een plotselinge wending en heeft het een beeldschoon slot.
Familiebanden spelen een grote rol in deze roman, naast vriendschap en liefde. Het gaat over opgaan in de massa, tevreden zijn met een simpel leven en het missen van dierbaren, maar ook over durven loslaten en nieuwe ervaringen opdoen. Fotografie is een rode draad in de verhaallijn en dit is interessant en gedetailleerd beschreven. Dat komt doordat Karen van Winkel werkt als fotograaf en daarnaast als journalist en copywriter. “Het verhaal van Robert” is een warm en boeiend debuut geworden dat zeker smaakt naar meer.
“Elk leven heeft zijn unieke mix van stillevens, van gevangen momenten.”