Lezersrecensie
Een geslaagde feelgood over honden, liefde en nieuwe vriendschappen
Een klein stadje, twee mensen die al 3 jaar uit elkaar zijn en een ondeugende hond die een verfrissende, verbindende factor blijkt te zijn. Dit is de basis voor deze leuke, vlot geschreven feelgood. Deel 3 alweer in de Pine Hollow serie. Ik kwam wat moeilijk in het verhaal en vond de eerste helft van het boek wat langzaam gaan. Telkens ging het weer over die relatiebreuk en het verleden. Maar daarna kwam er meer snelheid in en heb ik het verhaal met plezier uitgelezen.
Het gaat over de relatie tussen bibliothecaris Elinor en politiechef Levi die hij om onbekende redenen beëindigd heeft. Mede doordat haar hond Dory steeds wegloopt, komen ze elkaar telkens tegen. Zij is nog altijd boos over wat er gebeurd is en ook hij kan het niet loslaten. Maar het zal hun allebei goed doen het verleden achter zich te laten.
In eerste instantie lijkt het dat Levi degene is met problemen. Hij voelt zich (over) verantwoordelijk voor de hele stad en door zijn dyslexie en opvoeding voelt hij zich minder dan anderen. Maar hij werkt eraan met hulp van een therapeut en groeit stap voor stap. Maar ook Elinor heeft zaken op te lossen. Zo mist ze haar overleden vriendin Katie nog erg en staat niet open voor nieuwe vriendschappen. Ze helpt anderen graag, maar heeft ook de neiging tot betuttelen. Ze zal gebeurtenissen, patronen en verwachtingen van anderen moeten loslaten. Een wijze les voor haar is, dat ook al ben je slim en talentvol dit geen garantie is voor succes.
Een geslaagde feelgood over honden, liefde, nieuwe vriendschappen, familie, verwachtingen en loslaten. Het is niet nodig om de vorige delen ook te lezen. De personages komen wel terug, zo zijn Ben en Ally in dit deel hun bruiloft aan het voorbereiden. Deel 1 vond ik het leukste, maar ook dit deel las ik met plezier en ik ben benieuwd of er een deel 4 komt over Max.