Hartverwarmend

Aan de cover van dit boek zie je de vrolijkheid afstralen! Alexis is een vrouw met het hart op de goede plaats. Ze houdt van dieren, dat is een understatement! Ze is meer een honden-  dan een katten mens maar... op het eind van het boek zie ik toch ook nog katten verschijnen gelukkig.. ik vroeg me al af....:)

Behalve dat ik meer een katten mens ben herken ik me wel enigzins in Alexis, ik kan ook slecht tegen dierenleed en heb ook 4 dieren die verwaarloosd werden, opgenomen in mijn huis. Verder houdt de vergelijking wel op want wat Alexis doet is echt buitencategorie. Haar inzet en doorzettingsvermogen is bewonderenswaardig. 
Ik bedoel.. Je vergaat van de pijn, maar gaat toch stug door. Je krijgt nog 6 weken te leven volgens de dokters en bedenkt dan dat je een hospice voor dieren wilt opzetten.
Eh.... Vergeet je jezelf niet een beetje? 
Een koppel biggen in je keuken huisvesten? Ik raad het niet aan!:p
Bij die biggen heb ik wel een kanttekening.. Die zijn toch gestolen.. Als ik het goed begrijp. 

Alexis is wél een vrouw naar mijn hart. Ze groeide op bij ouders die ook verwaarloosde dieren opvingen dus ze kreeg het met de paplepel binnen. Die ouders staan ook nu achter haar en springen soms in. 
Ik vond dit levensverhaal, geschreven door Alexis zelf een waar genoegen om te lezen. Het is ontroerend, hilarisch, vertederend en laat zien waar het om gaat.. Vriendelijkheid, mededogen en liefde. 

Een documentaire over haar hospice ging in première op het Edinburgh International Film Festival en je kunt haar ook volgen op FB en IG