Dit smaakt naar meer

Mia’s ogenschijnlijk prettige leven met man en 2 puberende zoons wordt plotseling verstoord als haar broer Max een boek uitbrengt over de mishandelingen in zijn jeugd.
Hij had haar ingelicht en het manuscript toegestuurd maar die had ze ongelezen in de papierbak gesmeten, ze wilde geen contact met hem en zijn zoveelste project dat wel zou mislukken.
Ze is bezig met de overname van de zaak van hun ouders.
Maar als hij op tv verschijnt kan ze er niet meer omheen. Ze vlucht ahw naar Tasmanië, waar ze zijn opgegroeid.
Max was onhandelbaar en werd als puber naar een streng internaat gestuurd ergens in the middle of nowhere. Mia was blij, ze was bang voor hem. Zou de sfeer in huis nu verbeteren.. Zij was goed in aanpassen, op haar tenen lopen, zodat vader niet boos werd en moeder niet ging huilen.
Zij ging vaak naar buurvrouw Jo met wie ze een fijne band had, een soort moeder.
Maar toen verhuisde het gezin, inclusief Max naar Nederland en verwaterde het contact met Jo.
Ze wil haar graag zien nu.

Maar alles loopt anders en ook hier achtervolgt het verhaal van Max haar, het zit zelfs in haar koffer.
Het lijkt erop dat iemand haar in de gaten houdt, en ook Mia zelf gaat op onderzoek uit. Of dat nou zo verstandig is...

Dit is een echte pageturner, echt spannend wordt het pas op het eind maar er is wel voortdurend dreiging.
Ook de stukken uit het boek van Max doen je huiveren.
Door de flashbacks naar de herinneringen met Jo kom je ook het een en ander te weten over de geschiedenis van Tasmanië en de aboriginals.
Ook de ontwikkeling die Mia doormaakt maakt het allemaal tot meer dan zomaar een thriller.
Daarbij een fijne vlotte schrijfstijl, een verhaal dat goed in elkaar steekt met verrassende elementen.
Dikke aanrader!