Over verlies en rouw

Walter is rijinstructeur, maar wordt op non-actief gesteld omdat zijn lichaam het laat afweten.
Na de vermissing van zijn zoon, vijf jaar geleden, waar hij en zijn vrouw nogal verschillend op reageren, kwam er nog meer verlies.. En er is het schuldgevoel dat aan hem vreet.
Hoeveel kan een mens aan. Reageert zijn lichaam op de stress?

Hij vertelt het niet aan zijn vrouw en gaat gewoon elke dag zogenaamd naar zijn werk, wat op een gegeven moment vrijwillerswerk is bij de ooievaarsopvang.
Tegelijkertijd wordt de wijk om hen heen afgebroken, en ook zij moeten verhuizen. Verlies op verlies..

Walter heeft de telefoon van zijn zoon in gebruik genomen en ontdekt zo iets over hem wat hij niet wist. Het zorgt voor wat vreemde acties.
Walter raakt langzaam maar zeker behoorlijk de weg kwijt.

Dit is de eerste roman die Benny Lindelauf voor volwassenen schreef. Hij deed er twaalf jaar over las ik in een interview. Zijn jeugdboeken werden zeer goed ontvangen.

Dit verhaal is gebaseerd op een krantenartikel over een tiener die op wintersport verdween. Twaalf jaar later werd hij intact teruggevonden ingekapseld in ijs.

Het is een tragisch maar soms ook komisch verhaal.
Eerlijk gezegd had ik iets anders verwacht van dit boek. Door de titel of door het schattige kuiken op de cover..
Het leven is broos maar het leven is ook gruwelijk en rauw. Dat blijkt maar weer.

Zeker is de rouw voelbaar en kan ik Walter begrijpen maar ik vind het geen prettige man. Ik voel geen sympathie en ook niet de sprankeling waarover de synopsis rept.
Die mis ik juist. Misschien is het voor mij te realistisch.
Soms is een boek het net niet voor jou.