Indringend debuut

Stel dat je je eigen taal niet mag spreken, dat je verjaagd wordt, vanwege je afkomst in elkaar wordt geslagen.. Of vanwege de muziek die je luistert of de boeken die je in bezit hebt..je mag niet naar de universiteit.

Het dorpje ligt in het noorden van Syrië, dicht bij de Turkse grens

Leyla's vader, een jezidische Koerd, zag zich als jongeman genoodzaakt te vluchten. Hij trouwde met een Duitse vrouw. Elke zomer gaan ze op familiebezoek. De wereld in het primitieve dorpje is zo anders dan in Duitsland. Leyla adoreert haar grootmoeder, een sterke, diep gelovige vrouw.. Ze blijft in de zomer graag bij haar in de buurt en leert veel van haar. De sfeer is warm en er is een sterk samengevoel. In Duitsland is ze alleen. Het zijn 2 heel verschillende werelden. Opgroeien tussen 2 culturen is niet zo simpel.

In het eerste deel lees je over het dorpje in Syrië waar Leyla elke zomer doorbrengt met haar ouders, bij de familie van haar vader. De rest van het jaar wonen ze in Duitsland.
In het tweede deel is Leyla volwassen en worstelt met haar identiteit. Zeker als het niet meer veilig is naar hun familie te gaan en de revolutie uitbreekt, de troepen van Assad steden verwoesten, de soldaten van IS jezidi's vermoorden... Haar vader zit dag en nacht aan de tv gekluisterd.
Ogenschijnlijk leeft Leyla gewoon haar westerse leven, haar vrienden lijken zich niet bewust van wat er in Syrië gebeurt, ze vragen niks.. Het splijt Leyla.. Ze denkt aan haar oma, haar familie, de fijne herinneringen.

Het lijkt me heftig om in zo'n situatie te zijn.
De schrijfstijl is indringend maar ook vooral beschrijvend. In het begin moest ik daaraan wennen en duurde het even voor ik in het verhaal zat. Toch vind ik het uiteindelijk een heel boeiend boek die weer op een andere manier een blik werpt op deze geschiedenis en het leven in Syrië.