Een warm sprookjesachtig winterverhaal

Dit is een prachtig sprookjesachtig verhaal dat zich afspeelt in hartje Parijs. Een verhaal over vriendschap, eenzaamheid, weemoed, liefde ook. 
Het gaat over Perestroika, een racepaard, kortweg Peres genaamd, dat min of meer toevallig op avontuur gaat, wél met het tasje van haar trainster, want daarin zat tenslotte de prijs die ze net had gewonnen. Ze is nieuwsgierig van aard, gaat dus op onderzoek uit en zo belandt ze in het centrum van Parijs waar ze de hond Frida ontmoet. Frida loopt  met haar ziel onder de poot want haar mens, een zwervende muzikant is een tijdje geleden overleden en sindsdien doolt ze eenzaam rond in het Trocederapark vlakbij de Eifeltoren. 
Frida is een slimme hond die weet dat handtasjes waardevol zijn. De dieren praten met elkaar, dat kan in een sprookje. Frida ontfermd zich over Peres, die geen idee heeft over het leven in de stad. Ook Raoul de praatgrage Raaf sluit aan en een eendenpaar. Later zelfs nog een rat. 
Het is het begin van een bijzonder avontuur. 
Etienne, een achtjarige jongen die met zijn blinde, dove grootmoeder in een groot vervallen huis woont ontdekt het paard na een tijdje en komt nieuwsgierig naderbij. 

De overpeinzingen van de dieren en de gesprekken die ze voeren zijn interessant en ontroerend om te lezen. 
Ondanks dat Peres de hoofdfiguur is in het verhaal heeft Frieda mijn hart gestolen en tot tranen geroerd. Wat een bijzonder beestje. 

Natuurlijk wordt er gezocht naar Peres maar niemand verwacht dat een paard zich onopgemerkt in Parijs kan bevinden en zoals gezegd.. Frieda is slim. En de mensen in de stad zijn druk. Toch zijn er een paar mensen die Peres hebben opgemerkt maar die hebben zo hun redenen om te zwijgen.

Het is een heel geschikt mooi warm boek voor rond de Kerst. Mocht je nog een cadeautje zoeken voor onder de boom ...