Op zoek naar warmte

Winter van Laura Galloway is een autobiografisch verhaal, deels over de jeugd van de schrijfster, deels over haar ervaringen in Kautokeino in het Poolgebied. Toevallig las ik kortgeleden een boek wat zich in dezelfde regio (Finnmark) in Noorwegen afspeelde. Ik denk dat ik er zelf ook naartoe moet ;) 

Galloway had een nogal gestoorde stiefmoeder (haar moeder stierf toen ze nog heel jong was) waardoor ze is beschadigd en haar plek in de wereld niet goed kon innemen. Het was een eenzaam bestaan. 
De titel kun je m.i. daarom ook zien als metafoor voor haar gemoedstoestand. 

En dan vertrekt ze ook nog voor 6 jaar naar een van de koudste plekken ter wereld! Naar een volk waaraan ze zich verwant voelt maar waarvan ze de taal niet verstaat en de Sami spreken vaak geen Engels. 
Maar ze is verliefd op een rendierherder, al duurt die liefde maar een half jaar. Toch blijft ze daar. 
En weet ze zich een plek te verwerven in de gemeenschap die zo anders is als haar leven in New York was.
Gelukkig is er internet, en met een goede snelle verbinding ook! 

In de eerste helft van het boek moest ik er wel even inkomen, de hoofdstukken zijn lang en gaan heen en weer tussen New York en Noorwegen. 
Daarna leest het als een trein en is het mooi te lezen hoe Galloway zich ontwikkelt. Juist doordat ze op zichzelf is aangewezen.

 "Hier valt niet te ontkomen aan zelfreflectie"

Ze is een sterke vrouw met veel doorzettingsvermogen. 
Ze wil zich ook inzetten voor de (bedreigde) Sami cultuur en leert de taal.
De beschrijvingen van het landschap maken nieuwsgierig. Zomers waarin de zon nooit ondergaat, maar ook winters die donker zijn.. Kautokeino is een ideale plek om het Noorderlicht te zien!

"Iets wat ik heerlijk vind aan de Sami cultuur is dat er niet altijd woorden nodig zijn om de tijd en ruimte te vullen: het gaat gewoon om de aanwezigheid van de ander in die ruimte bij jou, om de eenzaamheid te helpen verminderen"