Verdorde levens

De huurders zijn een man en een vrouw, het echtpaar Frits en Nora, Dupels. De onderhuurders, juffrouw Hornkes, Joost Walter en juffrouw Graving, zijn drie mensen die elk een deel van de grote villa hebben gehuurd. Alle vijf leven ze wat meer of wat minder in een gedroomde wereld. Het zijn verdorde levens, die nooit in bloei gestaan hebben. Zij worden door Hella Haasse op een weinig meeslepende manier beschreven en de roman levert een teleurstellend resultaat op. Het boek maakt de indruk in een eerdere tijd dan 1971 te spelen. Het taalgebruik bevestigt dit vermoeden op sommige plaatsen. Veel doet oud om niet te zeggen ouderwets aan. La grande dame van de Nederlandse literatuur was hier zeker niet in topvorm.