Een Echte Topper!

Beoordeling:
4 uit 5 sterren

Samenvatting:
H1A gaat gezellig met de hele klas een paar dagen op schoolreisje naar Canterbury! Echt vakantie, toch? Helaas voor de klas moeten de leerlingen ook werken aan een schoolopdracht en dat gaat niet iedereen even gemakkelijk af… Ondanks dat Dex een hele leuke tijd heeft in Canterbury, heeft hij toch wat moeite met zijn Engels, maar wie weet krijgt hij toch wat hulp uit onverwachte hoek…

Recensie:
Mijke Pelgrim heeft een hele fijne en vlotte schrijfstijl, waardoor je echt door het verhaal heen vliegt. Tel daarbij op dat het verhaal uberhaupt een novella van 100 pagina’s is en dit is het perfecte verhaal voor tussendoor!
Als (inmiddels) afgestudeerde in Engelse taal en cultuur had Mijke natuurlijk geen betere plek kunnen kiezen voor het schoolreisje: Canterbury! Naast dat deze plek sowieso op mijn bucketlist staat om eens te bezoeken, is het stadje in het boek erg leuk beschreven en naar wat ik ervan heb gehoord ook waarheidsgetrouw en dat vind ik sowieso leuk om te zien, want daar is dus research naar gedaan! Daarnaast zijn de toevoegingen van de Engelse cultuur verder erg leuk verwerkt in het verhaal.
Wat het verhaal extra leuk maakt, is dat het heel erg herkenbaar is voor de puberleeftijd (en voor degenen die net puber-af zijn en werken met pubers). Er komen veel herkenbare uitspraken en gedragsuitingen in voor en dat maakt dat het lijkt alsof je zelf deelneemt aan de reis, al dan niet als begeleiding ;).
Daarnaast vind ik het altijd extra leuk als schrijvers net iets meer aandacht besteden aan de lay-out van het boek en, zoals in dit geval, voor hoofdstuktitels kiezen in plaats van gewoon voor getallen. Het geeft een soort van sneak peak in het onderwerp van het hoofdstuk en maakt je meteen nieuwsgierig om door te lezen (wat je dan dus ook doet als je, net als ik, geen ruggengraat hebt whoops).
Het enige verbeterpuntje wat ik momenteel zou willen geven aan dit boek is iets meer diepgang in de karakters. Je merkt dat er in zo’n klein boek weinig ruimte is voor hele onderscheidende persoonlijkheden en dat is natuurlijk begrijpelijk gezien de schrijfruimte, maar ik denk dat een paar typetjes die te vinden zijn in elk klaslokaal (buiten Dex, die is vrij duidelijk uitgewerkt) een leuke toevoeging waren geweest aan het verhaal of iets meer diepgang in de docenten. Ik vond het bijvoorbeeld heel leuk om te lezen dat meneer Hendriks de favoriete docent was, maar een anekdote waar dat uit had gebleken was denk ik erg leuk geweest.

Conclusie:
Dit is echt een ontzettende aanrader! Niet alleen is het een verhaal om lekker weg te lezen, het zit ook nog eens erg goed in elkaar. Het is herkenbaar, laat een kwetsbare kant van hele stoere pubers zien (aka de werkelijkheid) en is ook nog eens leerzaam wat betreft Britse cultuur! Win-win-win zou ik zeggen!