Een belangrijk verhaal

Korte boek recensie
Titel: Vreemdeling
Auteur: Maurits van Huijstee
Uitgeverij: Kluitman
Genre(s): Young Adult, novelle, contemporary
Thema’s: vluchtelingen, conflict, nieuw leven
Content Warnings: geweld, bloed, overlijden
Gelezen in: het Nederlands (originele taal)
Beoordeling: 3 uit 5 sterren

Recensie:
Laat ik even voorop stellen dat ik het erg lastig vond om een sterrenrating te verbinden aan dit boek. In mijn recensie zal hopelijk duidelijk worden waarom.
‘Vreemdeling’ gaat over Yousef en zijn vader die vele jaren geleden vanuit Syrië naar Nederland zijn gevlucht om te ontkomen aan het regime van Assad. Zij hebben een nieuw en gelukkig bestaan kunnen opbouwen in Nederland. Toch? Yousef vindt dat zijn vader zich steeds vreemder gaat gedragen en steeds meer voor hem achterhoudt en wil nu toch eigenlijk wel weten wat er allemaal aan de hand is en waarom zijn vader zo geheimzinnig doet. Dit boek is een coming-of-age met een spannende twist en probeert antwoord te geven op de vragen ‘wie ben ik en waar hoor ik?’.
Zoals alle Kluitman novelles, ben ik ook weer door dit boek heen gevlogen. Het verhaal is natuurlijk vrij kort, dus erg lekker voor tussendoor, als je nog een uurtje of twee over hebt, maar ook de schrijfstijl is erg toegankelijk en vlot. Ik kon lekker wegzinken in het verhaal, iets wat ik de laatste tijd niet meer zo veel heb als ik aan het lezen ben, dus dat was voor mij zeker een heel groot pluspunt.
De thematiek en de verhaallijn vond ik daarnaast erg belangrijk en relevant. Ik heb nog niet eerder verhalen voor jongeren gelezen die gaan over mensen die gevlucht zijn naar Nederland door oorlog in hun geboorteland en ik zou ook zo geen verhalen kunnen bedenken die dat hebben (mocht je aanraders hebben, please let me know!). Ik vind het erg belangrijk dat deze thematiek wat meer op de voorgrond gaat komen in literatuur (voor jongeren, maar zeker ook voor volwassenen), omdat ik denk dat we als samenleving veel kunnen leren van hoe deze mensen zich voelen (zeker als er zo grof wordt gereageerd als in het boek – ‘weg met de vluchtelingen’). Verhalen als deze creëren net dat extra stukje empathie wat we tegenwoordig echt wel wat meer kunnen gebruiken en kunnen hopelijk zorgen voor een betere verstandhouding tussen mensen en minder snel oordelen over anderen.
That being said, moet er mij even iets van het hart. In het begin van het verhaal werden verschillende huidskleuren omschreven op manieren waar ik het echt niet mee eens ben en waar echt meer onderzoek naar gedaan had moeten worden voor publicatie. Inmiddels is het al geruime tijd zo dat we huidskleuren omschrijven met de kleuren die de huid heeft (bruin, zwart, wit, persoon van kleur, etc.) en dat we woorden met negatieve connotaties achterwege laten. Toch staat er in dit boek meermaals ‘blanke Nederlander’ en vond ik ook woorden als ‘karamelkleurig’, ‘banaan’ en ‘mokka’ om huidskleuren te omschrijven. Dit is wat mij betreft echt not done en dat heeft voor mij eigenlijk het hele boek een negatieve, neerbuigende lading gehad, zeker omdat het verhaal gaat over vluchtelingen en dat ze serieus genomen moeten worden als mens. Ik vind dit erg jammer.
Conclusie: ik vond het verhaal dus zeker erg belangrijk en denk ook dat het voor het sociaalmaatschappelijke begrip erg belangrijk is om dit te lezen, maar wees je bewust van mijn bovenstaande noot.