Genoeg? Nét te veel...

Derde deel van de memoires van deze Duitse schrijver. De vorige twee delen – “Wanneer wordt het eindelijk zoals het nooit is geweest?” en “Ach die leegte, die verschrikkelijke leegte”- bevielen prima, reden om zonder twijfel dit derde deel ter hand te nemen. Maar nee; in dit deel overspeelt de schrijver zijn hand. Hij vertelt hier over het jaar dat hij doorbrengt op een college in Wyoming, met veel (té veel!) oog voor detail. Uitgebreid uitleg over allerlei minder belangrijke en minder interessante persoonlijke wederwaardigheden, daarnaast wordt ook uitleg gegeven over feiten die in leerboeken niet zouden misstaan en wordt ongeveer de helft van de dialogen in het Engels weergegeven. Het lukt de schrijver hier (helaas) zichzelf weer te geven als een onsympathiek mens. Als dát de bedoeling was is hij goed geslaagd…