tragikomisch

Soort dagboek van de schrijfster over de periode vanaf het auto-ongeluk waarbij haar oom Tado de dood vindt en haar moeder en zijzelf met zware verwondingen op de IC van het Utrechts Medisch Centrum belanden. Allerlei dingen die dan in haar hoofd spelen worden genoteerd naast alledaagse Martin-Bril-achtige observaties met betrekking tot dokters, verzorgend personeel en medepatiënten hetgeen zorgt voor een meest luchtige toon. Rode draad is wel haar diepe aanhankelijkheid aan haar familieleden, de te sterker wanneer je je realiseert dat het auto-ongeluk gebeurde terwijl zij op de terugweg waren na een rouwbijeenkomst vanwege het overlijden van haar vader. Een groot deel van haar verblijf in het ziekenhuis brengt zij vanwege een instabiele wervelfractuur langdurig plat liggend en totaal van anderen afhankelijk door, terwijl haar moeder maar zeer moeizaam herstelt van een periode met beademing en regelmatig delirant en hallucinerend naast haar ligt. Stel je de situatie voor… goed geschreven, aangrijpend en ook komisch.