Ja, Julia...

Historische roman, hetgeen betekent dat er een verhaal verzonnen mag worden rond een figuur die in de historie, zoals die gekend is en -deels- bij de lezer bekend is, geleefd heeft met de bij het personage passende interpretatie van de werkelijkheid. Of in ieder geval, een interpretatie die de schrijver wel bij het personage vindt passen. De schrijfster heeft wat dat betreft Julia alle ruimte gegeven. Het verhaal speelt zich af in de periode van het keizerrijk van Rome, onder de eerste keizer Augustus. Deze man bepaalde de decaden lang wat er in de wereld (of in ieder geval de bekende wereld) gebeurde. Hij had maar één echt kind, zijn dochter Julia van wie de historici melden dat zij wat tegendraads en eigenzinnig was en dat zij door haar vader in ballingschap werd gestuurd. Rosita Steenbeek heeft daar een eigen draai aan gegeven, waarbij de vader een halsstarrige, arrogante potentaat is en de dochter een kunstlievend, weldenkend protofeministisch mens is. Julia is mooi, slim, plichtbewust maar toch rebels, en ook nog een warme, betrokken moeder. Het zou kunnen…eerder gaf John Williams in zijn “Augustus” een heel andere interpretatie. Tot zover prima.
Maar de beschrijvingen hebben vaak een kinderboekachtige insteek, en de liefdesscènes zouden het, “met alle respect” zoals dat heet, ook goed doen in de Bouquet-reeks. En dat maakt dit boek veel minder prettig leesbaar.