Voor italofielen

Hoofdpersoon Suzanna bezoekt haar oude (ook letterlijk) liefde Roberto op Sicilië. Zo'n 15 à 20 jaar eerder had zij een langdurige, vurige relatie met deze flamboyante psychiater. Inmiddels is zij ouder en wijzer geworden, Roberto oud en nukkig. We leren hier dat oude liefde niet roest, maar een oud mens helaas wel. De oude charme van Roberto heeft plaats gemaakt voor mopperen, wantrouwen en fatalistische overpeinzingen. Hij woont samen met zijn autistische zoon Enrico in Catania en beschuldigt zijn buren, zijn huurders, zijn huisknecht en zijn andere zoon Elio van kwade praktijken gericht op zijn geld. Suzanne beschrijft drie bezoeken aan Roberto in ongeveer een jaar, een keer in februari en twee keer in augustus. De roman behelst de beschrijving van de eerdere liefde tussen de beiden en de huidige teloorgang van de imposante Roberto. Of diens wantrouwen gerechtvaardigd was? Lees het boek. Dan kun je onderweg genieten van Suzanna’s beschrijvingen van de schoonheid en geschiedenis van Sicilië en vooral het verhaal van en de festiviteiten rond de beschermheilige Sant'Agatha, die jaarlijks plaats vinden in Catania. Dat onderdeel van het boek is voor Italofielen eigenlijk al genoeg.