'Plastic rozen verwelken niet'

‘De man die quizvraag wilde worden’ – Hannes Dedeurwaerder

De titel van dit boek doet een succesrijke gooi naar de trofee voor ‘Meest absurde boektitel ooit’. Het zorgt ervoor dat je je direct afvraagt waarover dit boek zal gaan en wie de auteur is. De auteur is Hannes Dedeurwaerder, een naam die in Nederland ook niet veelvoorkomend is en in basis een beetje afschrikwekkend werkt. Hannes is in Kortrijk geboren (1980) en studeerde Moderne Geschiedenis aan de Katholieke Universiteit van Leuven. Hij werkte als filmredacteur en als journalist voor HLN (voor Nederlandse lezers: Het Laatste Nieuws).
In 2011 ging hij onder de geweldige naam ‘Seriewoordenaar’ aan de slag als copywriter. Hij bracht eerder de autobiografische debuutroman Redder uit, in 2022. Dit boek was gebaseerd op zijn jeugd in de Pinksterkerk.

Voordat het lezen van dit boek startte, was ik ervan overtuigd dat De man die quizvraag wilde worden niet autobiografisch zou zijn…

Het boek heeft een omslag die ontworpen is door Sander Evers. Hierop zie je een man met halflang haar, een microfoon met snoer in de ene hand en een hondenriem met aan het uiteinde een plastic zakje met goudvissen erin, in zijn andere hand.
Hij staat in the spotlights en tegelijkertijd tot zijn enkels in het water. Op de rug van zijn jasje staat de afbeelding van een diamant. Kortom: een opvallend optreden en een ongebruikelijke performance, zo op het eerste oog.

Het boek is uitgegeven bij Good Stuff! Books, de uitgeverij van auteur Erik Segers, die absurdistisch als middle name heeft.
Dat is dan ook volledig de verwachting voordat ik begin te lezen.

Waar gaat het verhaal eigenlijk over?

Ringo en Joey starten met het bezoeken van talentenjachten als een soort vermaak om aan de dagelijkse sleur te ontsnappen. Hoe slechter het optreden, hoe meer het ze bijblijft. De een heeft journalistieke talenten, de ander is meer van de filmbeelden. Na een tijd waarin ze van de ene talentenshow naar de volgende schnabbel zijn gereden, zijn ze zo ongeveer in alle slechte zaaltjes en tenten geweest. Ze zijn het wereldje spuugzat en ze besluiten voor de laatste keer, de afscheidstournee.
Ringo en Joey ontmoeten de zanger Donny Diamond. Donny’s carrière is nooit echt van de grond gekomen dus hij grijpt zich vast aan de twee gasten, die ogenschijnlijk het beste met hem voorhebben. Totdat alles een dramatische wending neemt.

Hannes kan schrijven en zijn beschrijvingen van sfeer, accomodaties en situaties zijn zo levensecht dat er oprecht getwijfeld kan worden of hier niet toch iets autobiografisch in verwerkt zit. Wanneer hij in het dankwoord Daan Vanslembrouck bedankt voor alle avonturen, vraag je je af of Daan Ringo of Joey was. Maar dit terzijde.

Het verhaal is zeer sfeervol, creatief en biedt, mede door het gebruik van liedteksten, een portie taalkundig entertainment. De muziek is van een hoog smartlap-gehalte en dat is helemaal niet mijn genre.
Toch moest ik op momenten de smartlap (zakdoek) bijna ter hand nemen om de tranen te drogen. Dan weer van het lachen, dan weer omdat Hannes de zaken ook sentimenteel weet te brengen. De lach en de traan dus, die zo past bij het levenslied.

De tragiek en het sentiment zijn nooit ver weg. Soms zou het verhaal op momenten meer vaart mogen hebben. Het wordt dan even saai. Op die momenten merk ik dat ik ga bladeren om te kijken hoeveel pagina’s het hoofdstuk nog heeft. Ik ben mij ervan bewust dat dit niet de feedback is die je als auteur wilt krijgen wanneer je van december ’22 tot juni ’25 aan deze roman hebt gewerkt. Omdat de weg naar de ontknoping altijd het belangrijkste bleef, heb ik geen letter gemist.

Het is daadwerkelijk een mooi en interessant verhaal over mensen die ik normaal gesproken niet snel zou leren kennen, die dingen doen die ik nooit zou doen en die tegelijkertijd toch dichtbij voelen. Het verhaal verkent de vergankelijkheid van succes, de toewijding om te slagen in iets dat je graag wilt. Daarnaast toont het ook het voortdurende verlangen om ertoe te doen en om eeuwig roem te vergaren en herinnerd te worden.

⭐️⭐️⭐️ De man die quizvraag wilde worden schenkt zijn lezers een ongebruikelijke roman. Hannes Dedeurwaerder creëert een wereld die niet voor de hand liggend is, ongewoon zelfs. Na vijftig pagina’s maak je er echter gewoon deel van uit en ben je benieuwd naar de avonturen van Ringo en Joey, of Ramses en Joeri. Een ruwe diamant is het resultaat.

Persoonlijke songtekst:

‘Ik stuur jou plastic rozen als symbool van mijn verdriet
Zo zal je altijd aan me denken als je deze rozen ziet
O neen je hoeft ze geen water te geven
Het is niet nodig dat je ze giet
Net zoals mijn liefde voor jou
Plastic rozen verwelken niet

(Guido Belcanto – ‘Plastic rozen verwelken niet’)

Peter
Boekencast

Genre: roman
Uitgeverij: Good Stuff! Books
ISBN: 9789464665666
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 300
Verschijningsdatum: oktober 2025

Hartelijke dank aan Good Stuff! Books en aan Erik Segers voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar, in ruil voor deze eerlijke recensie.