Lezersrecensie

'L'ultima luna'


Peter van Bavel Peter van Bavel
23 mrt 2026

‘De zevende maan’ – Piergiorgio Pulixi

Piergiorgio Pulixi (1982) is op Sardinië geboren en getogen. Hij ontving diverse prijzen waaronder de meest prestigieuze Italiaanse Thrillerprijs voor Het eiland van de zielen. De rechten zijn verkocht om er een serie voor Sky van te maken.

Het nieuwe deel in deze reeks verscheen al in 2022 in het Italiaans als La settima luna. Dit boek is alweer het derde deel uit de Echo’s van het kwaad reeks met de twee vrouwelijke inspecteurs van politie, Mara Raid en Eva Croce, nadat de eerste delen Het eiland van de zielen en Een steek door het hart al in een Nederlandse vertaling zijn verschenen.
De vertaling is wederom verzorgd door Guanita Milder-Wolbers en Saskia Peterzon-Kotte. Waanzinnig knap en nauwgezet gedaan.

Het boek heeft een herkenbare kleur en sfeersetting die past bij de eerste twee delen. Toch is de kleur blauw flets en is het de minst aanspreekbare omslag tot dusver. Het boek is minder dik dan de eerste twee delen. Het papier heeft de neiging om krom te trekken waardoor losse bladzijden lijken te krullen. Niet eerder meegemaakt met een boek. Het boek bestaat uit 119 korte hoofdstukken die helpen om vooral door te lezen. Het verhaal eindigt na 432 pagina’s en de laatste pagina van het boek is volledig beschreven. Geen blanke pagina na afloop van het verhaal voelt als een film zonder aftiteling. Een blanco pagina helpt om geleidelijk en comfortabel uit het verhaal te stappen. Dat ontbreekt nu.
Genoeg over het uiterlijk.

Waar gaat De zevende maan eigenlijk over?

Mara Rais en Eva Crose vieren, samen met criminoloog Vito Strega, hun toetreding tot het kersvers opgerichte team dat onderzoek zal doen naar seriemoorden. Een telefoontje verstoort deze festiviteiten en brengt hen al snel terug naar de waan van de dag en naar het vasteland. Er is een moord gepleegd in Lombardije die qua modus operandi grote gelijkenissen vertoont met een eerdere zaak van het team. Het team zoekt, op uitnodiging van de lokale recherche, mee naar de dader van de moord op een jonge vrouw.
Ze is op gruwelijke wijze om het leven gebracht.

Er zit een grote verscheidenheid in de drie verschenen delen. Daar waar Het eiland der zielen een H.P. Lovecraft-achtige occulte sfeer bevatte, was het tweede deel, Een steek door het hart, veel spannender, explicieter, gruwelijker en bevatte het veel vaart. Hier ontstond de vergelijking met auteurs als Stephen King en Chris Carter.
Dit derde deel, De zevende maan, kwam moeizaam op gang. Veel beschrijvingen van omgeving, natuur en gedragingen en aanvankelijk weinig gebeurtenissen. Uiteindelijk pakt het verhaal, mede door deze zorgvuldige opbouw, je bij je lurven en kladden. Zonder haast, zonder de hectiek van alledag. En daardoor spreekt het op dat vlak nog meer aan dan de vorige delen. Pulixi lijkt beter te worden door niet aan een herhaling van zetten te doen. Ook al maakt hij gebruik van terugkerende personages, hij houdt het fris en rijk aan verrassingen door de wisselende opbouw en structuur van zijn verhalen.

Hij hangt actuele thema’s als femicide en klimaatverandering op aan speurwerk dat gebruikmaakt van de opsporingstechnieken van de 21ste eeuw. Los daarvan heeft het de zorgvuldigheid, de spanningsopbouw en de karakterontwikkeling van een Agatha Christie in zich. Denk nu niet dat deze moordzaak zich in de huiskamer met alle verdachten bij elkaar laat ontrafelen, of dat de butler het heeft gedaan, met de kandelaar, in de badkamer. Nee, zo zit Pulixi niet in elkaar.
Wel neemt hij de tijd om zijn verhaal te vertellen. En die rust wordt, de laatste jaren, in veel thrillers gemist.

Er zijn veel verwijzingen naar muziek, die op dat moment past bij de fase waarin het verhaal zich bevindt. Het nummer l’ultima luna van Lucio Dalla, de elpee staat hier in de kast, is verantwoordelijk voor het gebruik van de titel van het boek. Zijn liedtekst beschrijft ook in de eerste tekstregel de zevende maan. Dankzij de vertalers die dit middels een noot op de pagina met de colofon melden, weten we nu waar Pulixi, qua titel, de mosterd heeft gehaald.

Wat inhoudelijk sterk is, is dat de criminoloog, Vito Strega, last heeft van alle slachtoffers waaraan hij in zijn loopbaan geen dader heeft kunnen koppelen.
Je wilt iedere zaak oplossen en de dader straffen voor zijn daad. Dat je als criminoloog niet alles kunt oplossen, blijft voor altijd gisten in je systeem en in je lijf. Alle slachtoffers vormen bij hem gezamenlijk een koor dat op momenten hun gezang laat horen in zijn hoofd. Een terugkerend requiem in zijn hoofd en systeem. Als boetedoening. En een energiebron voor motivatie.

‘Hij deed zijn ogen dicht en het leek hem alsof hij duidelijk haar stem hoorde, die zich bij het koor van onschuldigen in zijn hoofd voegde. Hij had ze kunnen openen en dan zou het koor als bij toverslag meteen verstommen. Maar dat deed hij niet. Hij had er behoefte aan zich te doordrenken van al dat verdriet, om de kracht te vinden om verder te gaan.’

Lees deze thriller wanneer je houdt van een literaire thriller die verdergaat dan het oplossen van een gruwelijke moord. Het is raadzaam om bij het begin te beginnen door de drie delen op volgorde te lezen. Het wachten op het vierde deel en de televisieserie is begonnen.

⭐️⭐️⭐️⭐️ De zevende maan van Piergiorgio Pulixi brengt iedere klassieke thrillerlezer in de zevende hemel. Deze zorgvuldig opgebouwde thriller weet te verrassen, en biedt aan zijn lezers tegelijkertijd een diepere band met de terugkerende personages. Naast de fluwelen woorden en de met zorg samengestelde zinnen had er meer verrassing in het verhaal mogen zitten. Het plot is niet zo vernieuwend als de compositie die het verhaal vormt. Dat is het enige minpunt aan deze prachtige thriller.

Persoonlijke songtekst:

‘La settima luna
Era quella del luna-park
Lo scimmione si aggirava
Dalla giostra al bar
Mentre l’angelo di Dio bestemmiava
Facendo sforzi di petto
Grandi muscoli e poca carne
Povero angelo benedetto’

(Lucio Dalla – ‘l’ultima luna ‘)

Peter
Boekencast

Genre: literaire thriller
Uitgeverij: A.W. Bruna
ISBN: 9789400519701
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 432
Verschijningsdatum: maart 2026

Hartelijke dank aan Uitgeverij A.W. Bruna voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Reacties

Meer recensies van Peter van Bavel

Boeken van dezelfde auteur