Een heerlijk vervolg in Pine Hollow!

In dit derde deel in de Pine Hollow serie, staan ons een aantal verrassingen te wachten.

Eindelijk leren we Elinor en Levi, twee personages welke we al voorbij hebben zien komen in de vorige twee boeken, beter kennen.

Wat gaat er toch schuil achter de serieuze Elinor en de zwijgzame politiechef Levi? Wat is hun gezamenlijke verleden en wat heeft ervoor gezorgd dat ze elkaar niet uit lijken te kunnen staan?

Naast Elinor en Levi, speelt ook Elinors hond Dory een rol in dit verhaal. De altijd energieke en ontsnappingsgrage Australian Shepherd blijkt slimmer dan men denkt en lijkt er ook nog eens een eigen agenda op na te houden.

Dit derde boek hangt van sluimerende spanning aan elkaar als je het mij vraagt. Er is een hoop in het verleden van de personages gebeurt en beetje bij beetje krijgen we antwoord op onze vragen.

Lizzie Shane heeft met dit boek een verhaal geschreven dat wat mij betreft net even iets meer diepgang heeft dan de voorgaande boeken. En dit heeft alles te maken met de twee hoofdpersonages van waaruit dit verhaal afwisselend geschreven is.

Ze hebben beide nogal een hoop meegemaakt en die gebeurtenissen hebben hen beide gevormd tot wie ze nu zijn. Maar ze zijn zeker nog niet klaar met leren en zichzelf te ontwikkelen.

Zowel wat Elinor als Levi betreft, heeft Lizzie veel aandacht besteedt aan de uitwerking. Van beide krijgen we informatie vanuit hun verleden, worden gedachten en gevoelens realistisch omschreven en zien we een mooie ontwikkeling ontstaan gedurende het verhaal als belangrijke onderwerpen besproken worden.

Maar is het genoeg voor een happy end?

Lizzie Shane laat met dit derde deel in de Pine Hollow serie zien, dat liefde niet vanzelfsprekend is. Dat liefde zo intens kan zijn dat er een kans bestaat dat het niet werkt.

Wat mij betreft waren zowel de verhaallijn als de personages dan ook realistisch uitgewerkt. En dat het einde gek genoeg voor mijn gevoel niet vaststond, vond ik ook verrassend.

Naast Elinor en Levi, zien we natuurlijk ook de andere personages weer terug welke we hebben leren kennen in de voorgaande twee boeken. We zien op de achtergrond hoe het hen vergaat, en ook zien we wat mooie verhaallijnen voorbij komen voor mogelijke vervolgdelen.

In dit boek maken we ook kennis met de zussen van Elinor. Anne en Charlotte. Twee persoonlijkheden die niet meer van elkaar hadden kunnen verschillen. De dynamiek tussen de drie zussen was fascinerend en heerlijk om over te lezen.

Het draait dus niet alleen om de relatie tussen Elinor en Levi, maar ook om familie en vriendschappen.

Ik heb oprecht genoten van dit derde boek omdat er naast de fijne uitwerking en ontwikkeling, ook een aantal zaken werden besproken waar nog steeds een hoop taboes over bestaan.

Het verhaal voelde realistisch, was hartverwarmend en bevatte voldoende spanning voor een feel good om te willen weten hoe dit verhaal zou eindigen.

Ik ben nu al heel benieuwd welke personages in een volgend boek hun eigen verhaal krijgen!

Conclusie
Na twee heerlijke boeken, verrast Lizzie Shane ons wederom met een heerlijke romantische feel good vol spanning en interessante perikelen en wendingen.

Dat honden een rol hebben in haar boeken vind ik heerlijk. Naast dat Elinor en Levi zowel complex en fascinerend zijn, geldt dat ook voor Elinors hond Dory.

De uitwerking van de personages en de verhaallijn vond ik realistisch en ik vond het mooi dat Lizzie in dit boek de complexiteit van liefde belichtte. Liefde en van elkaar houden is niet altijd vanzelfsprekend en belooft niet altijd een toekomst vol liefde en geluk.

Een mooie quote uit het boek: ‘Liefde is een kunstwerk dat uit samenwerking ontstaat’.

Ze had het niet mooier kunnen verwoorden als je het mij vraagt. Een relatie bestaat naast liefde uit een continue samenwerking. Om het beste bij elkaar naar boven te halen, maar ook om de beste versie van jezelf te zijn.