Alleen het beste

Begin jaren zestig, Starnberg.

Luise Dahlmann mag terecht trots zijn op haar goed draaiend winkeltje en heeft een sterk maar veeleisend cliënteel. Door de opkomst van de grote supermarkten is ze genoodzaakt om ook wat te investeren in haar eigen winkeltje – ze denkt dan aan uitbreiding van het assortiment en aan modernisering en is alvast nieuwsgierig hoe haar klanten gaan reageren als ook bij haar in de winkel zelfbediening van toepassing is. Het loopt niet helemaal zoals ze had gehoopt – maar gelukkig krijgt ze de hulp van Annabel, de vrouw van de dokter.
Annabel en Luise hebben een nauwe vriendschapsband opgebouwd. Luise was één van de weinige vrouwen in het dorpje die het pasgeboren dochtertje van Annabel nam zoals ze was en dat vond Annabel meteen een opluchting.
Het is een raadsel hoe het komt dat Annabels dochtertje geboren is met een lichamelijke beperking en ze vindt het vreselijk dat haar man geen aandacht en liefde aan zijn dochter schenkt. Stilletjes aan begint het haar te dagen dat het wellicht door de medicatie komt dat haar man haar had voorgeschreven toen ze zwanger was. Ze doet in het geniep wat onderzoek en beseft dat haar man als arts onder grote druk staat en zich schuldig voelt. Ze probeert hem te steunen waar ze kan en stilletjes aan aanvaardt ook hij het lot van hun dochtertje.

Helga komt opnieuw in Starnberg wonen – ze heeft intussen haar studies afgemaakt en is nu ook dokter in de Starnberg Kliniek. Ze houdt zich vooral bezig met de vrouwelijke patiënten en maakt hen wat wegwijs in het gebruik van voorbehoedsmiddelen om zwangerschappen te voorkomen. Ze voedt nog steeds haar zoontje alleen op – van zijn vader, de Amerikaanse piloot waar ze destijds tot over haar oren verliefd op was, heeft ze nooit meer iets vernomen. Als haar zoontje en Luise’s dochter samen in de klas zitten en ze vaak samenzijn kan het niet anders dan dat Helga en Luise elkaar opnieuw op een dag tegenkomen. Hun allereerste contact verliep zeer moeizaam – Luise denkt nog steeds dat wat er gebeurd is destijds tussen haar man en Helga iets is wat van beiden kwam maar uiteindelijk durft Helga toch op een dag uitleggen hoe het werkelijk is gegaan. Nu is het aan Luise om na te denken hoe het verder moet.

Haar schoonzus Marie heeft het niet makkelijk op de boerderij – naast haar dagelijks werk met de dieren zijn er ook nog de kinderen die haar volle aandacht opeisen en maakt ze zich zorgen om haar man Martin, Luise’s broer, die de laatste tijd te veel drinkt. Het vele werk op de boerderij doet ze vooral samen met Martins broer die op zich ook al extra begeleiding nodig heeft wegens zijn verstandelijke beperking. Als Marie dan nog eens opnieuw geconfronteerd wordt met iets uit het verleden krijgt ze het extra zwaar maar durft ze dit toch toe te vertrouwen aan haar dokter Helga. Marie is opnieuw zwanger en moet het van Helga beslist kalmer aan doen en stuurt haar naar een kuuroord waar ze eventjes terug op krachten kan komen.

Het was bijzonder aangenaam vertoeven in het pittoreske Starnberg in Beieren waar ik opnieuw de 4 vrouwen tref. Niet alles loopt van een leien dakje in hun leventje maar ze proberen in ieder geval er wel het beste van te maken, gelijk in welke situatie ze zich ook bevinden Naast hun portie narigheid beleven ze gelukkig ook veel goeie en leuke momenten. In dit tweede deel is er geen jaloezie meer tussen de vrouwen - er zijn hechte vriendschappen en ze zijn elkaars steun en toeverlaat. Het is ook duidelijk dat dit dé tijd is waar vrouwen beter voor zichzelf zorgen en hun eigen behoeftes durven benoemen en bevredigen.Stephanie Schuster heeft dit deel geweldig leuk en mooi geschreven: beeldende taal, Luise’s passie voor dans en rock en roll, vriendschap en liefde en de emancipatie van de vrouw - je waant je zo in het vrouwenclubje.
Ik ben heel benieuwd naar het verdere verloop alvast.