Verbondenheid ten tijde van oorlog

"De overlevenden" is een ontroerend, meeslepend, avontuurlijk, pakkend en spannend verhaal over een handvol mensen, schipbreukelingen, die zichzelf weten te redden nadat ze al zwemmend de kust van een onbewoond eiland bereiken. Het Amerikaans hospitaalschip Benevolence werd getorpedeerd ten tijde van WOII en vindt haar eeuwige rustplaats op de bodem van de zee.

Passages van rust en ontspanning, van gemis en bezorgdheid, van verwarring en emotie afgewisseld met de nodige humor en speelsheid maar ook haat, jaloezie en verraad.

De Japanse invloed als rode draad, niet enkel door de oorlog met de Jappen maar ook de vorm van poëzie, het eergevoel en levensopvatting.

Elk hoofdstuk telt de dagen op het eiland, 18 dagen in totaal - de laatste dag is de wedergeboorte.
De auteur voegt er ook telkens een haiku aan toe. Dit is een vorm van Japanse dichtkunst, geschreven in 3 regels. De 1ste en 3de telt 5 lettergrepen, de middelste 7 lettergrepen. Een noodzakelijke toevoeging van de auteur want het vertelt heel wat over het verloop en de personages.

De schipbreukelingen zijn een allegaartje van mensen. Een mengelmoes van nationaliteiten, leeftijd, geloof, functie, opvattingen, karaktertrekken en identiteit.
Verbondenheid en troost vinden (bij elkaar), kracht putten uit geloof, vechten voor (nieuw) leven, hoop (durven) koesteren, zorgen voor elkaar, de liefde (her)ontdekken en respect tonen. Het is mooi om te lezen hoe de auteur dit allemaal aan elkaar weeft.

De setting is een idyllisch eiland in de Stille Oceaan - turquoise blauwe zee met witte stranden, een wilde jungle vol gevaren binnenin en je proeft de oorlog op je lippen door het verraad, de luchtaanvallen en invasie op het eiland.

De taal is goed en vlot geschreven. Sommige passages zijn zo emotioneel en poëtisch, heel tastbaar en intiem maar ook grappig dat je even de oorlog zou vergeten.