Alles is beweging

Wat hij mist, na een tijdje, als hij in de stad is, is de horizon. Nee, hij is geen stadsmens, gelooft niet dat hij het ooit zou kunen worden. Te veel beweging, en tegelijkertijd te weinig. Naar links, naar rechts, omhoog, omlaag, vooruit, achteruit, stop. Dat is het. Niks wat zomaar groeit, alles binnen de perken. Niks wat zonder duidelijk doel komt en weer gaat, komt en weer gaat. Een branding. Oneindig. Een stad vindt hij eindig.

rijen sportschoenen drijven de dag aan
opgetelde hartslag die zigzagt door de stad
uit koffiebekers rijzen dampen
vanachter de gebouwen wordt de zon omhooggetrokken
© uit “Uitzicht is een aftsand die zich omkeert” – Bernke Klein Zandvoort (2013)

Uitzicht is een afstand die zich omkeert. Het is de titel van de eerste bundel van Bernke Klein Zandvoort (1987), die in 2013 verscheen en waarvoor ze dat jaar met de debuutprijs Het Liegend Konijn beloond werd. Ze ziet overal beweging, staat er op de flap, en inderdaad. Ze nodigt je uit met je buik op de grond te gaan liggen, het tapijt dat zich tegen je wang drukt. Als je vanuit dat oogpunt naar de wereld kijkt, eerst met één oog dicht, daarna met het andere, zie je vaak een hele andere wereld. Het uitzicht wordt inderdaad een afstand die zich omkeert, en de titel (zelden een passendere titel tegen gekomen) al een gedicht op zich. Op die manier neemt ze me mee terug naar kinderjaren. Alles wat voorhanden is krijgt proporties en bewegingen die immens worden zonder het echt te zijn.

over de steile heuvels vlokken schapen
een colonne koeien probeert een wolk voor te blijven
die zijn reusachtige schaduw op het gras achter zich aan trekt
over een slobberweggetje klim ik, een emmer
in zichzelf klotsend water, de heuvel op
© uit “Uitzicht is een aftsand die zich omkeert” – Bernke Klein Zandvoort (2013)

Ondanks de aangename herkenbaarheid schrijft Klein Zandvoort overduidelijk over haar eigen wereld, waardoor er een afstand blijft. We kijken mee, maar worden nooit echt deelgenoot. Althans, zo voelde ik het als lezer. Is dat een pré of een contro? Geen idee. Echt niet.

de schoonheid van een bachelor party
op een doordeweekse dag
een vrachtwagen die moet keren op een te kort stukje gracht
© uit “Uitzicht is een aftsand die zich omkeert” – Bernke Klein Zandvoort (2013)

Als de bundel Uitzicht is een afstand die zich omkeert een stad zou zijn, zijn er straathoeken, portiekjes, gevels waarbij je graag even stil blijft staan. Pareltjes, ook dat. Maar het blijft een stad. Te veel beweging, en tegelijkertijd te weinig.

onder een auto die net stond geparkeerd
tikten de laatste tekenen van beweging onder de motorkap
© uit “Uitzicht is een aftsand die zich omkeert” – Bernke Klein Zandvoort (2013)

●●●○○ (3/5)

Voor de volledige recensie: https://rondetijd.blogspot.com/2021/02/uitzicht-is-een-afstand-die-zich-omkeert.html