Rauew, grof en humor

Na een paar jaar geleden “Kind onder Kannibalen” van Charles Bukowski met plezier te hebben gelezen, besloot ik nu “Postkantoor” van hem te lezen.
Postkantoor is een kleiner verhaal, zowel qua grootte van het boek als qua tijdsduur in het verhaal.

”Postkantoor” bevat een verzameling ervaringen van zijn veertien jaar werken bij de posterijen in Los Angeles, zowel zijn werk als privé (Bukowski’s boeken zijn bijna allemaal autobiografisch) . Het verhaal speelt zich af in de jaren zestig, de hoofdpersoon is een blanke werknemer die wordt geteisterd door middelmatige, maar vaker slechte werkomstandigheden. De hoofdpersoon zou ik niet direct typeren als een hardwerkende man en al helemaal niet als iemand die plezier heeft in zijn werk. Werk is slechts noodzaak.

Ik heb om sommige momenten moeten lachen, maar vaak vond ik het boek behoorlijk (te) grof. “Kind onder kannibalen” was ook rauw, maar bij “Postkantoor” leek het nog ruwer. Desondanks ben ik benieuwd naar meer werk van Bukowski.