Lezersrecensie
Totdat berusting volgt
Guillaume Van Der Stighelen is in België bekend uit de reclame, hij is columnist en auteur. Voor mij is De aanraking mijn kennismaking met het werk van Van Der Stighelen.
De cover van “De aanraking” is sober en zelfs wat somber. De kleuren hebben grijstinten, een boom is afgebeeld in een soort mist of nevel. De letters van de naam van de auteur en de titel van het boek zijn in de kaft gestanst.
Al op de eerste bladzijden van het boek komt auteur Guillaume Van Der Stighelen binnen met een knal. Vijf minuten voordat Hans euthanasie krijgt, heeft hij een kort moment met zijn vrouw Marthe. Hij biecht haar op dat hij naast hun huwelijk nóg een relatie heeft. Vanaf dan begint eigenlijk pas echt het verhaal. Twee van Marthe’s kinderen wonen in het buitenland, zoon Robin woont nog thuis. Terwijl haar man na zijn dood een vreemde voor haar is geworden, leert zij haar aan drugs verslaafde zoon Robin beter kennen dan ooit.
Ondanks dat het een dun boek is (191 pagina’s) en de bladspiegel ruim en overzichtelijk is, heb ik na het lezen niet het gevoel dat het boek nog langer had moeten doorgaan. Waar het verhaal stopt, is het einde goed.
Ik vind het moeilijk om inhoudelijk iets over het verhaal te vertellen want het zijn in dit geval te snel spoilers. Dankzij het ik-perspectief in het boek is het een intiem verhaal geworden. Ik werd meegenomen in de gedachten en overwegingen van het hoofdpersonage Marthe. Marthe krijgt het in het verhaal behoorlijk voor haar kiezen en doordat ik zo met haar mee kon in haar hoofd werd ook bij mij op momenten hoop gecreëerd en weer teniet gedaan totdat berusting volgde.
De taal is sober, zonder tierelantijntjes en nergens wordt het sentimenteel.
Na het lezen van het verhaal blijf ik nog wel met enkele vragen zitten waar misschien geen antwoord op is. Ik heb Marthe maar deels leren kennen en kan niet altijd begrijpen waarom ze reageert zoals ze doet. Dankzij die reacties van Marthe heb ik mijzelf wel geregeld afgevraagd wat ik zou doen. Kortom, een origineel verhaal maar wat mij betreft hadden sommige verhaallijnen nog sterker uitgewerkt mogen worden.
De cover van “De aanraking” is sober en zelfs wat somber. De kleuren hebben grijstinten, een boom is afgebeeld in een soort mist of nevel. De letters van de naam van de auteur en de titel van het boek zijn in de kaft gestanst.
Al op de eerste bladzijden van het boek komt auteur Guillaume Van Der Stighelen binnen met een knal. Vijf minuten voordat Hans euthanasie krijgt, heeft hij een kort moment met zijn vrouw Marthe. Hij biecht haar op dat hij naast hun huwelijk nóg een relatie heeft. Vanaf dan begint eigenlijk pas echt het verhaal. Twee van Marthe’s kinderen wonen in het buitenland, zoon Robin woont nog thuis. Terwijl haar man na zijn dood een vreemde voor haar is geworden, leert zij haar aan drugs verslaafde zoon Robin beter kennen dan ooit.
Ondanks dat het een dun boek is (191 pagina’s) en de bladspiegel ruim en overzichtelijk is, heb ik na het lezen niet het gevoel dat het boek nog langer had moeten doorgaan. Waar het verhaal stopt, is het einde goed.
Ik vind het moeilijk om inhoudelijk iets over het verhaal te vertellen want het zijn in dit geval te snel spoilers. Dankzij het ik-perspectief in het boek is het een intiem verhaal geworden. Ik werd meegenomen in de gedachten en overwegingen van het hoofdpersonage Marthe. Marthe krijgt het in het verhaal behoorlijk voor haar kiezen en doordat ik zo met haar mee kon in haar hoofd werd ook bij mij op momenten hoop gecreëerd en weer teniet gedaan totdat berusting volgde.
De taal is sober, zonder tierelantijntjes en nergens wordt het sentimenteel.
Na het lezen van het verhaal blijf ik nog wel met enkele vragen zitten waar misschien geen antwoord op is. Ik heb Marthe maar deels leren kennen en kan niet altijd begrijpen waarom ze reageert zoals ze doet. Dankzij die reacties van Marthe heb ik mijzelf wel geregeld afgevraagd wat ik zou doen. Kortom, een origineel verhaal maar wat mij betreft hadden sommige verhaallijnen nog sterker uitgewerkt mogen worden.
1
Reageer op deze recensie
