Avontuurlijk én braaf

"Rachel en ik hebben veel bergtochten gemaakt. een van de dingen die we geleerd hebben, is dat je wel kunt plannen wat je graag zou willen doen en hoe ver je op een bepaalde dag zou willen komen, maar dat het de omstandigheden zijn die bepalen hoe het werkelijk loopt." - aan het woord is Ben die als orthopedisch chirurg én noodhulpchirurg misschien wel het beste gezelschap is wanneer je vliegtuig crasht. Dat ervaart Ashley meteen wanneer Ben niet alleen precies weet hoe hij haar gebroken been moet verzorgen, maar ook hoe hij een vuur kan maken en op wilde dieren moet jagen. Soms wordt hij hierdoor iets te veel neergezet als een superheld, maar zijn innerlijke twijfels brengen dat beeld goed in balans.

De omgeving en de tocht die Ben en Ashley ondernemen worden op een indrukwekkende manier beschreven. Ik werd volledig opgeslorpt in hun verhaal en kon de koude van de sneeuwstormen bijna voelen. Hierdoor las ik de eerste helft van het boek in één ruk. Nadien vond ik het jammer dat de personages weinig diepgang kregen, waardoor het einde ook voorspelbaar werd. Ik las achteraf dat dit een christelijk boek is, wat misschien kan verklaren waarom de personages in-goed blijken te zijn en het huwelijk enkel in een ideale vorm wordt voorgesteld. Hierdoor krijgt het verhaal iets braafs dat recht tegenover de brute tocht staat die ze moeten maken. Dat ruwe en de impact die dat kan hebben op het humeur had voor mij meer aan bod mogen komen. Daarom twijfel ik ook tussen 3 en 4 sterren, en klop ik af op 3,5: het is een fijn, meeslepend boek, maar het verhaal zindert geen maanden na.