Teveel details die geen meerwaarde hebben voor het verhaal

Diane Ackerman heeft verschillende essays geschreven die verschenen in The New York times en andere kranten en magazines. Ze deed ook aan natuuronderzoek wat haar naar diverse locaties bracht. Locaties zoals het Atlantische regenwoud, Californië, Japan…. In ’86 was ze zelfs halve finaliste in het NASA project Journalist-in-space. Maar dit werd stopgezet na het ongeval met de challenger.
Ze schreef niet enkel verhalen, puur over de natuur. In 2007 bracht ze The zookeepers wife uit dat vertaald werd als Antonina’s zoo.
Het verhaal
De Zabinski’s gebruiken hun zoo, in het hartje van Warschau, om meer dan driehonderd joden uit de handen van de nazi’s te blijven. Ze proberen om de bezetter als vriend te houden zodat ze vrijer kunnen handelen dan anderen. Jan Zabinski werkt onder het motto van in het zicht onverdacht handelen. Waar hij dus onder het oog van de nietsvermoedende Duitser zijn medemens helpt onder vervolging uit te komen.
Mijn gedacht
Er wordt vlug duidelijk gemaakt, door de korte inhoud, dat het boek waargebeurd is en samengesteld is door middel van dagboeken en archieven die Antonina Zabinski bijgehouden had. Hierdoor is het duidelijk dat het geen fictie verhaal is. Waar er dan wel wat speculatie bijkomt wordt dit direct duidelijk gemaakt dat dit een mogelijkse gebeurtenis is.
Het verhaal bevat een zeer trage start. Een zeer beeldende vorm van schrijven die zich soms verliest in details die niet echt een meerwaarde zijn voor het verhaal. Hierdoor wordt het ook moeilijker om de aandacht bij het verhaal te houden.
Het verhaal wordt verteld vanop een afstand tussen verteller en wat verteld word. Die afstandelijkheid zorgt ervoor dat het moeilijk wordt om een band te smeden met de personages. Bij boeken met de Wereldoorlogen als onderwerp is dit nochtans een essentieel doel om het verhaal bij de lezer te laten binnenkomen.
Wel heeft het verhaal nog wat inzichten in hoe men, als jood, de Duitsers verschalkten. Spelen met uiterlijk, zich als Christenen voordoen.
De setting van in een zoo Joden te verbergen is zeer goed gevonden. Vooral omdat het een locatie is die pal in het zicht van de Duitsers lag.
Conclusie
Een oorlogsverhaal dat zich afspeelt in Polen, Warschau maar dat door de opmaak niet binnenkomt bij de lezer. Een gedetailleerdheid die afleidt van de kern van het verhaal.