Dagelijks verraad.

De blauwe fiets trilogie werd geschreven door Régine Deforges. Deforges bracht ooit een catalogus uit waar enkel boeken instonden geschreven door een vrouw. En dan nog meestal verhalen die verboden waren of zelfs vervolging kregen omdat ze een belediging waren voor de goeie zeden. Vele boetes en dure rechtszaken zorgden ervoor dat Deforges haar uitgeverij failliet ging.
Met Dagelijks verraad schreef ze het tweede deel uit haar Blauwe fiets trilogie.
Verhaal
Lea Delmas moet verder na de dood van haar ouders. De oorlog is nu erg nadrukkelijk aanwezig in haar leven. Maar na alle miserie is ze wat het noorden kwijt en moet ze terug haar weg gaan zoeken in het leven. Niet weten wie ze volledig kan vertrouwen, samenleven met de vrouw van de man waarvan ze nog altijd liefde voor voelt. Maar François laat haar ook niet los. Langzaam aan neemt Lea meer en meer deel aan de acties van het verzet. Maar het gevaar om opgepakt te worden groeit met de minuut. De vraag is ook of iedereen op het landgoed wel te vertrouwen is. Ze is zelfs niet zeker of ze al haar oude vrienden nog kan vertrouwen.
Mijn gedacht
Dit tweede deel gaat direct verder waar het eerste gestopt was. De algemene sfeer in het verhaal is een pak grimmiger geworden. De oorlog is nadrukkelijk aanwezig doorheen het volledige verhaal. Het verdeelt zich wat in twee delen. Het ene deel volgt Lea op haar levenslijn. De lijn die zei volgt waarvan ze nu en dan zelf niet weet of het nu wel de goeie richting is of niet. Het andere deel is dat van het verzet tegen de Duitsers. De werking komt hier wat meer aan bod.
De personages zijn gegroeid ten opzichte van het vorige deel. Waar Lea eerst wat dolende is, begint ze op een bepaald moment zicht terug wat meer bewust te worden van haar omgeving. Vanaf dat moment groeit ze enorm in haar karakter en persoonlijkheid. Maar niet enkel Lea is gegroeid. De meeste personages kregen wel een groei. Sommige maken jammer genoeg een groei waardoor ze verder van de rest komen af te staan in het verhaal.
Slot
In het slot worden bepaalde verhaallijnen afgesloten. Zelfs die van een belangrijk personage wordt volledig afgesneden. De spanning wordt redelijk opgedreven maar er wordt jammer genoeg niet afgesloten met een Cliff- hanger van formaat. Maar de deur naar deel drie staat wagenwijd open.
Conclusie
Soms kan een tweede deel minder zijn dan de start van een boekenreeks. In dit geval is dit niet het geval. Om alles goed mee te hebben moet je wel zeker het vorige deel gelezen hebben. Anders is het moeilijk om de onderlinge en persoonlijke groei van de personages aan te voelen. Voor de liefhebber van de oorlogen is het een extra dat dit verhaal veel van de werking van het verzet verwerkt. Ik heb zeker met plezier dit deel gelezen. Nu hopen dat deel drie verder gaat op hetzelfde niveau.