Zeer vlot leesbaar maar trigger nodig voor seksueel geweld.

Latoya Morris is geboren en getogen in Sittard, in het mooie Nederlandse Limburg. Na het afstuderen verhuisde ze naar het westen van het land naar Rijswijk. Latoya werkt fulltime als vertaalster voor een Duitse firma. Ze houdt zich graag met van alles en nog wat bezig. Tekenen, schilderen, muziek spelen, koken en puzzelen. Misschien om het zitten bij het creëren van boeken tegen te gaan doet ze ook veel aan sport. Van tennis en badminton, over Zumba en hardlopen naar mogelijks pilates.
Er zijn al verschillende boeken van haar uitgegeven maar niet allemaal onder dezelfde naam. Zo zijn er boeken in omloop onder de auteursnamen Latoya Morris en Latoya Moirae. Eigenlijk heet ze Kreffer-Meuris.
Onder Latoya Morris schreef ze het boek Daigho.
Het verhaal.
In Ayra wordt de magie in evenwicht gehouden door de wyndrygem. Elke honderd jaar worden ze gebeuren om alle donkere magie te bannen van de wereld.
Wyndrygem Alma wordt verliefd op een kwaadaardige tovenaar waardoor ze haar taak niet kan volbrengen. Bryana kan hoop brengen wanneer Alma een visioen krijgt waarin Bryana een zoon krijgt die Alma’s redding zou kunnen zijn.
Als Daigho zeventien is, wordt zijn vriendin lastig gevallen door enkele jongens. Door het onrecht dat Daigho voor zijn ogen ziet gebeuren veranderd hij in een wezen met vleermuisvleugels. Een Gulrid, een gehaat wezen op Ayra.
Bij het vluchten komt Daigho terecht op de aarde waar hij terug zijn menselijke gestalte aanneemt en vriendschap sluit met Fay en Kell. Fay en Daigho groeien naar elkaar toe maar Daigho wil toch terug naar huis om te weten wat er van zijn moeder terecht is gekomen na zijn vlucht.
Vooral is hij op zoek naar antwoorden waarom hij verandert in dit gevleugelde wezen. Wat is zijn rol in de gebeurtenissen wanneer de slechte tovenaar zijn krachten terug krijgt? Maar de belangrijkste vraag is of hij vrede moet nemen met zijn nieuwe lichaam of kan hij nog terugkeren naar zijn mens zijn.
Mijn gedacht
Latoya heeft in al haar boeken een zeer vloeiende schrijfstijl en dat is in dit boek niet anders. Ze trekt je van in het begin in het verhaal met een mysterieuze start als proloog om dan het eerste hoofdstuk te starten met een tijdssprong van ongeveer achttien jaar.
Elk hoofdstuk start met op de eerste pagina dezelfde tekening die achter de tekst tevoorschijn komt. Mogelijks zou telkenmale een andere tekening een meerwaarde geweest zijn.
Het grootste deel van het verhaal speelt zich af op een magische wereld Ayra, maar een klein stukje krijgt de mengeling van een gewone wereld waar magie verborgen moet blijven.
De personages zijn goed uitgewerkt qua karakter en worden mooi omschreven qua uiterlijk. Bij Daigho wordt dit visueel gemaakt door hem van de achterkant af te beelden op de cover van het boek.
Wat mogelijks wel bij de lezer hard kan binnen komen is het gebruik van seksueel geweld. Dit zit in het boek met een reden. Het is een gebeurtenis die bij Daigho zeer hard binnen komt en de geweldige emotie opwekt die hij nodig heeft om te kunnen groeien naar wie hij werkelijk is. Dat Daigho het zo moeilijk heeft met onrecht maakt van hem ook wel een personage waar je zeer vlucht een band mee wilt kweken tijdens het lezen.
Het verhaal op zich bevat genoeg spanning en plottwisten waardoor je niet rap geneigd bent om het boek aan de kant te leggen.
Het slot
Het einde van het verhaal is bevredigend voor alle personages en laat de lezer met een zucht het boek dichtslaan.
Conclusie
Latoya schrijft altijd wel met de vlotte pen. Daigho is daar terug een voorbeeld van. Een goed verhaal die de aandacht vasthoudt vanaf pagina één. Een boek dat je pas aan de kant legt eens het uit is. En geloof me, je bent vlugger aan het einde dan dat je zou willen.