Een verhaal over vriendschap met een rood lint als leidraad

Lucy Adlington is naast schrijfster ook acteur en kostuumhistorica. De Wereldoorlogen spelen regelmatig een rol in haar verhalen. Met Het Rode Lint begeeft ze zich in kamp Berkenwoud tussen de naaisters.

Ella is veertien, maar liegt over haar leeftijd om toch aan de slag te kunnen in het naaiatelier van Auschwitz-Birkenau. Daar maakt ze de mooiste jurken voor de vrouwen van de hooggeplaatste Nazi’s. Het leven is zwaar in het kamp. Dan leert ze Rose kennen. Kan de dromerige Rose Ella helpen om te overleven. Kunnen ze hun dromen waarmaken?

Als fan van oorlogsboeken was dit een richting waar ik nog niets over gelezen had. In het nawoord vermeld Adlington wel formeel dat het verhaal daadwerkelijk ook maar een verhaal is. Gebaseerd op feiten ,samengemengd met fictie. Voor de lezer die enkel waargebeurd wil, zal dit boek dus misschien wat minder zijn. Ik heb het ook liever volledig naar waarheid, zodat ik kan bijleren. Maar nu en dan een feit en fictie verweven verhaal, kan ik wel smaken.

Ondanks dat slaagt Adlington erin mij mee te slepen in een verhaal dat als echt overkomt. Haar personages komen soms niet volledig waarheidsgetrouw over. Ik voelde mee met Ella, moest lachten met Rose ,gefrustreerd door het gedrag van Carla en Mina. De manier van gebeurtenissen en dialogen te omschrijven, zorgt voor deze band met de personages. De manier waarop ze neergezet worden, is gedetailleerd. Hun karakters komen echt naar boven in de manier waarop ze iets zeggen of doen. Subliem hoe ze erin slaagt om een simpel rood lint een grote impact te geven op het verhaal.

Het slot van het verhaal past perfect om het volledige verhaal af te sluiten. Had al wel een vermoeden hoe het zou aflopen, maar heb toch genoten van deze afsluiter. Hoewel ik het jammer vond dat dit betekende dat het verhaal uit was.

Conclusie
Een zeer mooi verhaal , dat ondanks de mengeling van fictie en feit, als echt overkomt. Je ziet het gewoon voor je ogen gebeuren. Een verhaal waar overleven en de moed erin houden centraal staat. Een minpuntje omdat je wel direct merkt dat sommige karaktertrekken niet mogelijk zijn in omstandigheden zoals in kamp Berkenwoud.