Iets te weinig reisverhaal maar goeie karakteruitwerking.

Per J Andersson is een journalist en medeoprichter van Vagabond, het bekendste reismagazine van Zweden. Elk jaar vertoeft hij wel een periode in India.

Het boek Het wonderlijke verhaal van de man die van India naar zweden fietste voor de liefde past dus perfect in Andersson zijn interesse gebied. Aangezien hij Zweed is werd het boek vertaalt door Daniëlle Stensen zodat wij er ook van kunnen genieten in het Nederlands.

Het boek herbergt het waargebeurde verhaal van Pk en Lotta.
PK is een straat artiest die portretten van mensen maakt om de kost te verdienen. Pk heeft weinig bezittingen en koestert een profetie die hij kreeg bij zijn geboorte. Hij zou trouwen met een meisje dat niet uit zijn dorp kwam, zelfs niet uit zijn land. Ze zou muzikaal zijn en een jungle bezitten. En het sterrenbeeld stier hebben. Als op een koude winteravond een blonde jonge vrouw vraagt om haar portret te schilderen hebben ze direct een connectie. Pk weet dat zij de ware is. Eens ze naar Zweden vertrekt en Pk geen andere opties ziet om haar achterna te reizen koopt hij zich een fiets en besluit de oversteek te wagen naar Zweden. Naar de liefde voor zijn leven. Een reis vol tegenslagen, vriendschap en ontberingen.

Het verhaal start traag op. Er zijn niet veel gebeurtenissen omdat de auteur er goed zijn best doet om Pk zijn achtergrond te schetsen. De werking van het kastesysteem komt uitgebreid aan bod. Dit is wel interessant maar vertraagt wat de leesflow.

Het reisverhaal op zich verdwijnt tijdens het verhaal toch wat naar de achtergrond. Wat echt op de voorgrond treed is de uitwerking van Pk zijn karakter. Qua uitwerking is dit in het verhaal echt tot op de details af. Eens het boek uit is ken je Pk van binnen en buiten en kan je niet anders dan hem lief hebben. Soms wat naïef maar een hart van goud.

Wat een gemis kan zijn is dat de omschrijvingen van de landen en gebieden die hij doorkruist niet overdreven beschreven worden. Dit was eigenlijk de motivator om dit boek te gaan lezen dus bleven we wat op onze honger zitten.
Iets wat mogelijks persoonlijk zal zijn voor elke lezer is dat dit boek in de derde persoon geschreven werd en dat de vraag rijst wat er zou veranderen in het lezen moest de ik-vorm gebruikt worden. Meer het verhaal beleven vanaf PK zijn schouder.

Het boek sluit af met een dankwoord van Pk maar wat vooral interessant is zijn de foto’s. Pk en Lotta delen op het einde van dit boek verschillende foto’s uit hun persoonlijke albums. Een reminder dat dit verhaal waargebeurd is.

Conclusie
Een traag startend verhaal maar met een karakter uitwerking om u tegen te zeggen. Maar wat te weinig omgevingsbeschrijvingen om aan te voelen als een echt reisverhaal. Niet tegenstaande dat het wel een leuk verhaal blijft om te lezen.