Spannend , maar niet meeslepen vanaf de start.

Mirko Zilahy doceert Italiaanse taal-en letterkunde. Hij is vooral bekend van de vertalingen van de Donna Tart boeken.
Met Schaduw schreef hij zijn debuutboek.
Aniek Njiokiktjien nam het op zich om dit boek te vertalen in het Nederlands.
Het verhaal start direct met een stuk tekst die de sfeer in het boek al redelijk goed schetst. Zilahy creëert op deze manier al een bepaalde verwachting voor het boek. Het is een verwachting die hij wel redelijk waarmaakt alhoewel het in het begin van het verhaal nog wat zoeken is.
Zilahy creëert spanning door de manier waarop hij zijn verhaal samenstelt maar ook door het gedetailleerd beschrijven van de gebeurtenissen. Die gedetailleerdheid trekt hij gelukkig ook door naar de beschrijvingen van de omgeving. De spanning blijft het hele boek redelijk op niveau om naar het einde toe toch nog grotere proporties aan te nemen.
Voor een debuut slaagt Mirko er zeer goed in om zijn personages waarheidsgetrouw neer te pennen. Al zijn personages, of toch het grootste deel, dragen overal waar ze gaan een zak mee met extra bagage. Van een gestorven vrouw aan kanker tot een angst voor ratten. Allemaal hebben ze iets mee die hun toegeschreven taak in het boek wat vermoeilijkt. Zelfs de grootste slechterik van het verhaal krijgt iets extra toegeschreven, misschien om als ijkpunt te geven voor zijn daden.
Zoals vermeld neemt in het slot de spanning nog toe en komen al de lijnen die door het verhaal lopen samen. Ze komen samen om dan in dit spannende slot hun ultieme einde te beleven.
Conclusie
Dit is een debuut boek maar dat merk je niet als lezer. Hoewel het verhaal je misschien niet van bij de start volledig meesleurt zit het bomvol spanning. Gedetailleerde omgevingen en gebeurtenissen doen de rest samen met goed uitgewerkte personages.