Weinig spanning

Michael Ridpath, geboren in 1961, studeerde in Oxford. Hij werkte een tijdje als financieel specialist en obligatie makelaar bij een internationale bank in Londen. Deze kennis gebruikte hij om verschillende financiële thrillers te schrijven die zich afspelen in de wereld van de haute finance.
Met Waar de schimmen zijn schreef hij het eerste deel van de trilogie rond rechercheur Magnus Jonson.
Het verhaal
In het onherbergzame vulkanische landschap van IJsland waart een gerucht rond over de verkoop van een eeuwenoud verloren gewaand manuscript. Een saga over een ring van macht. Een IJslandse familie houdt deze wetenschap al achthonderd jaar verborgen voor de rest van de wereld. In de jaren dertig kwam het manuscript onder de ogen van J.R.R Tolkien. Hij gebruikte de saga als uitgangspunt voor zijn Lord of the Rings boeken. Dit zorgt ervoor dat het manuscript voor Tolkienfans van onschatbare waarde is.
Rechercheur Magnus Jonson moet de Verenigde Staten verlaten omdat enkele drugsbazen het op hem gemunt hebben nadat hij omgekochte agenten verraden had. Hij wordt tijdelijk overgeplaatst naar zijn geboorteland IJsland. Daar moet hij zijn expertise gebruiken om de lokale politie te ondersteunen. Maar dan stuit hij op aanwijzingen dat de ring uit de saga echt bestaat en ergens verborgen ligt. Plotseling blijkt dat iemand bereid is om te moorden voor deze ring en saga. Jonson moet dus alles op alles zetten om de dader te vinden en mogelijks de ring aan het oppervlakte te brengen. Mogelijks vind Jonson ook meer info over de dood van zijn eigen vader.
Mijn gedacht
Ridpath beschrijft op een mooie manier het landschap van IJsland waar het verhaal zich afspeelt. De aandacht wordt al direct getrokken door de gebruikte connectie met de verhalen van Tolkien.
Het verhaal bevat niet veel spanning, maar moet het meer hebben van de dialogen tussen de personages. Die personages mochten wel wat meer uitgewerkt worden. Nog meer diepgang zou het verhaal enkel ten goede gekomen zijn.
Bepaalde zaken duurt het een redelijke tijd tegen dat duidelijk wordt wat de connectie is met het verhaal of een bepaald personage. Zo duurt het lang vooraleer de drugszaken meer uitgelegd worden. Maar of ze nu een meerwaarde waren voor het verhaal of enkel als start dienden om de overstap naar IJsland te maken is nog maar de vraag.
Het einde van het verhaal bevat alle spanning die de rest van het boek wat mist. Een einde dat hier en daar iets afsluit maar ook bepaalde zaken openlaat voor het volgende deel in de trilogie.
Conclusie
Een tof boek om te lezen die de natuur van IJsland mooi belicht. De dialogen moeten het doen voor dit verhaal aangezien er enkel maar grote spanning aanwezig is op het slotgedeelte. Maar zeker geen slecht verhaal.