Onder invloed

Op Hebban kom je er niet onder uit om waarderingssterren te moeten geven als je iets over het boek wil schrijven. Meestal vind ik dat geen probleem, maar bij Chalet 152 ligt het toch wat anders. Ik weet namelijk nog steeds niet wat ik er van vind en met name wat ik er op termijn van ga vinden. Valens etaleert in deze roman een bijzondere schrijfstijl, rake typeringen en prachtige zinnen, hier en daar komisch en hilarisch, maar ook schurend en treffend realistisch. Daar ligt het op zich niet aan. Maar over het totaal moet ik misschien nog langer nadenken.

Voor nu:
Djoeke van 't Hull is de hoofdpersoon uit deze bijzondere roman. De inhoud behelst grotendeels de ervaring van de 32-jarige Djoeke tijdens een sessie (aangeduid als de DIENST) rondom het gebruik van een ayahuasca-brouwsel. Deze sessie bestaat uit het driemaal innemen van een soort thee, waarna je je moet overgeven (soms letterlijk) aan wat er dan in jouw lichaam en jouw geest gebeurt. Djoeke hoopt op die manier meer inzicht te krijgen in wie hij is, wat hij is en wat hij wil.

Aan die ontdekkingstocht is hij ook wel toe. Gedurende de roman wordt steeds meer duidelijk welke gebeurtenissen ertoe hebben geleid dat hij in de healing terecht is gekomen. Dit heeft zeer zeker ook te maken met zijn gecompliceerde relatie met Audrey d'Audretsch. Zij woont, net zoals Djoeke, op het vakantiepark 't Ezeltje, ergens in Zuid-Holland.

Djoeke woont tijdelijk op het vakantiepark op verzoek van zijn oom, die daar een huisje heeft (met ... ja, je raadt het al, huisnummer 152). Na een mislukte relatie en met een opgezegde huur, is dit voor Djoeke een prima kans om de tijd door te komen en over zichzelf na te denken.

Valens heeft een handige manier gekozen om zowel over het hier en nu als over het verleden van Djoeke te kunnen schrijven. Hij beschrijft namelijk heel gedetailleerd en overtuigend hoe Djoeke in het hier en nu zich tijdens de trip voelt en zich gedraagt, terwijl tegelijkertijd de healing de mogelijkheid geeft om veel en gedetailleerde herinneringen en emoties voorbij te laten komen. En door Djoeke, die zich had laten overhalen zich als "vrijwilliger" aan te melden voor het onderhoud van het vakantiepark, de opdracht te laten accepteren om alle lantaarnpalen te schilderen, kon de schrijver ook een aantal andere personages van het park introduceren. Deze personen doen ook mee aan de DIENST.

Door het heen en weer springen in de tijd, wordt het heden steeds concreter. Ik vind het jammer dat sommige personages naar mijn mening wat te weinig zijn uitgewerkt, zij blijven ietwat karikaturaal en voorspelbaar. En hoofdpersoon Djoeke? Hij is traag, lamlendig, rusteloos, stuurloos, irritant. En tegelijkertijd weet hij heel goed onder woorden te brengen wat hij meemaakt en wat dat voor hem doet. Hij is een soort anti-held. Hij roept bij mij weinig empathie op, hoewel in het laatste deel wel meer duidelijk wordt wat hij met Audrey heeft doorgemaakt en hoe de uitwerking van de DIENST voor hun relatie is.

Een bijzonder boek, waarvan de inhoud waarschijnlijk nog wel even in mijn gedachten zal blijven doorwerken.

Een uitgebreidere leeservaring met uitstapjes naar andere boeken vind je op mijn eigen boekenblog: Onder invloed.