Hemelsblauw

Een aanrader voor iedereen die nieuwsgierig genoeg is om iets nieuws te willen ontdekken. De dertiger Taro woont teruggetrokken in een flatgebouw dat op de nominatie staat gesloopt te worden. Hij woont daar na zijn scheiding en lijkt nog niet helemaal in staat de draad van zijn leven weer op te pakken. In hetzelfde flatgebouw woont Nishi, een jonge vrouw, manga tekenaar. Zij is gefascineerd (zeg maar gerust: geobsedeerd) door het hemelsblauwe huis waar zij op uitkijken. Het is niet eenvoudig om onder woorden te brengen wat ik van dit boekje vind. Ik had namelijk het gevoel dat Lentetuin eigenlijk nergens écht over gaat, terwijl het toch een prachtig mooi boekje is. Ik was geraakt door het onzichtbare verdriet van Taro, door zijn tijdelijke richtingloosheid en zijn neiging om mensen net zo te beschouwen en te behandelen als huizen, wijken en werk. Ook Nishi straalt, op een andere manier, een eenzaamheid uit. En tegelijk voelt het allemaal als precies goed. De schrijfster heeft mij door haar schrijfstijl gedwongen om, net als Taro, even alles los te laten en alles te accepteren zoals het is. Dat was in onze huidige bizarre tijden een fijne ervaring. Een uitgebreidere leeservaring is te vinden op mijn boekenblog: Hemelsblauw past bij jou.