Roxy?

'Boekverslaafde' schreef een interessante en uitvoerige beoordeling over het nieuwste boek uit de 'Shortie-reeks'en refereerde daarbij ook aan het eerste? boek van Lotte Boot: 'Smiley'. Een prachtig en meedogenloos verhaal waarin de hardheid van het bestaan wordt aangeduid. Nog niet gelezen? Dan zou ik dat zeker aanbevelen.
Het boek 'Het penthouse 'is volgens de uitgever het eerste thrillerboek in deze reeks, boeken met minder pagina's (alhoewel ze toch beduidend uitgebreider zijn dan de novelles van uitgeverij Kluitman).
Ik vind dat het verhaal wel thrillerelementen bevat, maar je zou het evengoed als drama kunnen wegzetten.
Roxy moet wel dood zijn, er is al twee jaar lang niets meer van haar vernomen. June is hiervan allerminst overtuigd. Na een appje van een onbekende - ze wordt uitgenodigd om naar Het Penthouse op Zuid te komen - begint haar daadwerkelijke zoektocht naar Roxy.
Het onderwerp - seksueel misbruik - is best heftig en gelukkig staat voorin ook een waarschuwing. Het sluit af, het onderwerp leent zich zeker voor een klassengesprek, staan er nog vragen die in zo'n gesprek beantwoord kunnen worden.
Achterin licht Lotte Boot toe dat het verhaalgegeven gebaseerd is op Jeffrey Epstein en zijn Britse vriendin Ghislaine Maxwell die jarenlang minderjarige meisjes seksueel misbruikte.
Misschien dat die informatie beter voorin had kunnen staan. Veel jeugdigen zullen dat gemist hebben. Lotte Boot schrijft ook vaak wat tussen haakjes. Bijvoorbeeld de beroemde uitspraak van Bill Clinton over Monica Lewinski. Dat zijn volwassen toevoegingen die niets bijdragen aan het verhaal. Verder wil Boot nogal eens met gezocht taalgebruik bij jongeren indruk maken of taalgebruik om de schrijverskwaliteiten te tonen. Dat vind ik wat minpunten aan het verhaal en daarom valt de score wat lager uit. Ook vind ik het verhaal niet helemaal uitgebalanceerd.
Wat wel origineel is zijn de eerste 63 pagina's. In een vorm van 23 berichten waarin June zich afvraagt waar Roxy toch kan zijn.
Ik zal het boek aanschaffen voor school. Het is voor ca. 15+ en heeft zeker waarde om er een 'klassenboek' van te maken. Het vijfde boek in deze reeks, ik blijf de voorzijden onaantrekkelijk vinden, alhoewel dat bij dit boek meevalt, is degelijk, maar blaast mij niet van mijn leesstoel. Ook vind ik het lettertype niet aantrekkelijk al kan dat ook leeftijdgerelateerd zijn. Drie sterren voor het verhaal + 0,5 ster voor het originele begin.
Voor mij blijft Smiley met stip op 1.