Weg uit de ellendige toestand

Astrid Witte ken ik vooral van jeugdthrillers zoals ‘Disconnect’. Nu heb ik haar laatste boek gelezen, een realistische roman voor jongeren ‘ Uit mijn bunker’ . Tom is de hoofdpersoon en na een auto-ongeluk is hij in een rolstoel beland. Hij zal moeten leven met protheses en dat is bepaald geen gemakkelijk proces. Hij trekt zich terug in zijn eigen bunker: zijn eigen kamer. Hij speelt alleen games en heeft alleen online contacten. Op school is het bepaald geen pretje. Er zijn pestkoppen die hem het leven zuur maken. Ik vind dat wat dik aangezet, maar misschien werkt het soms wel zo. Ik heb zelf louter positieve ervaringen met een leerling die onze school bezocht en in een rolstoel zat. Vrijwel iedereen was wel behulpzaam. Maar goed.
Zijn beste vriend lijkt hem ook in de steek te laten. In zijn onlinespel ontmoet hij Yuliya, een meisje uit de Oekraïne. Zij is op de vlucht voor het oorlogsgeweld.terwijl gezinsleden overlijden door de bommen en raketten is Yuliya op weg naar Polen. Tom heeft een stout plan: hij wil met zijn vriend Sonny Yuliya ophalen. Hij komt uit zijn bunker en dat geldt ook voor Yuliya.Dat gaat bepaald niet zonder tegenslagen. Het plan lijkt te stranden, want zijn ouders staan bepaald niet achter zijn plan. En daarbij moet een oorlogsvluchteling ook gehuisvest worden.
Astrid Witte heeft een actuele jongerenroman (14 jaar en ouder)geschreven.
Je wordt hier geacht een beoordeling te geven in de vorm van sterren. Dat zouden 3,5 ster zijn, maar (signaalwoord) door de actualiteit heb ik het verhoogd naar vier sterren. Het stemt tot nadenken en laat zien hoe iemand met lichamelijke beperkingen ook geestelijk worstelt. Tom is een doorzetter. Daarnaast laat het ook de verschrikkingen van een zinloze oorlog ( zijn oorlogen dat sowieso niet?) zien.