Respect en bewondering voor Magda

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.

Er zijn al heel veel boeken geschreven over de tweede wereldoorlog en de Jodenvervolging en toch zit er soms zo’n boek tussen wat je toch nog met verbazing en verbijstering achter laat. ‘De nazi’s kenden me bij naam’ is zo’n boek. Het vertelt het verhaal van Magda die in 1942 in een veewagon naar Auschwitz gedeporteerd wordt, alleen omdat ze Joods is. Ze wordt aangewezen als blokoudste en hierdoor moet ze vaak schipperen om zichzelf en anderen in leven te houden. De kampen Auschwitz en Birkenau staan bekend als vernietigingskampen en het is haast onmogelijk om te overleven. Dit lukt Magda wel. Zij overleeft drie jaar op deze verschrikkelijke plek.

Ondanks dat ze in een machtspositie geplaatst wordt als blokoudste moet ze met heel veel dingen rekeningen houden, ze wil zoveel mogelijk mensen sparen, echter balanceert ze hierdoor ook steeds op het randje van de dood, want door haar keuzes die ze maakt moet ze steeds schipperen tussen de SS tevreden houden of de mensen in haar blok sparen. Ze moest ervoor zorgen dat in haar blok alles soepel verloopt. Gebeurde dat niet dan moesten een aantal gevangenen dit meestal met de dood bekopen. Dit probeerde Magda ten alle tijden te vermijden.

Ondanks dat ze zoveel gedaan heeft voor de gevangenen werd ze na de bevrijding als collaborateur benoemd, omdat ze als blokoudste aangewezen was. Hierdoor werd ze nagewezen alsof ze met de Duitsers samengewerkt had, terwijl zij alles deed in het belang van de mensen in haar blok, om hun een zo gunstig mogelijk leven te geven in deze hel.

Ondanks dat het verhaal gaat over zo’n verschrikkelijke plek is het een verhaal wat gelezen moet worden. De dingen die Magda in Auschwitz toch voor elkaar heeft gekregen, waardoor er soms een uurtje even een andere sfeer was, gaf de gevangenen soms zoveel hoop waardoor ze er toch weer even tegen konden. Ik heb heel veel respect en bewondering voor de dingen die Magda gedaan heeft in Auschwitz-Birkenau en ik denk dat heel veel mensen hun leven aan haar te danken hebben, ook al willen ze dat wellicht niet bewust zijn.