Kat in de kou

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.

Ik kijk altijd erg uit naar de boeken over Alfie. Het zijn gegarandeerd een aantal uurtjes leesplezier. Ook al weet je meestal wel hoe het gaat aflopen. Eerst loopt er van alles fout, maar uiteindelijk komt alles toch weer op zijn pootjes terecht. En toch blijft het leuk. Maar ik denk ook, dat dit komt door de afwisseling in boeken die ik lees. Ik lees natuurlijk een hoop andere boeken tussendoor. Ik denk als je alle boeken van Alfie achter elkaar zou lezen, zou het veel van het zelfde zijn. Maar dat even ter zijde. Ik heb hoe dan ook weer genoten van alles wat Alfie en George beleefden. En zeker nu er ook nog een pup, die luistert naar de naam Rakker, een rol speelt. Ik houd zowel van katten als van honden, we hebben zelf 1 hond (Pebbles) en ondertussen drie katten (Luna, Stitch en Lilly). Dus bij ons is het ook altijd een gezellige beestenboel.

Alfie wordt ongevraagd opgezadeld met puppy Rakker. Die niet anders wilt zijn en dus ook liever een kat wilt zijn en zich in het hoofd gehaald heeft, dat als hij Alfie en George maar lang genoeg volgt en nadoet hij vanzelf een kat wordt. Heerlijk deze humor. En zoals je zult begrijpen gaat er natuurlijk van alles mis.

Maar ook heeft Wells wederom een serieus onderwerp aangesneden zoals ze eigenlijk in ieder boek doet uit deze serie. Deze keer heeft ze het vooral over eenzaamheid en wat hier tegen te doen is. Dit vind ik persoonlijk altijd erg fijn als er toch een serieus onderwerp aan een luchtig boek meegegeven wordt, want onbewust dek je hier dan toch even over na onder het lezen, terwijl het boek nergens echt zwaar wordt. Het verhaal leest echt makkelijk en je leest het eigenlijk continue met een brede smile op je gezicht.

De hoofdstukken zijn van een mooie lengte. Hierdoor ben je iedere keer weer snel geneigd om nog een hoofdstuk te lezen. En ik had het boek dan ook vrij snel uit.

De hoofdpersonages zijn natuurlijk Alfie, George en Rakker. Alfie en George kennen we van de voorgaande delen. En ook de gezinsleden waar Alfie en George wonen of regelmatig op bezoek gaan kennen we al. Deze keer speelde qua mensen vooral Harold de hoofdrol en deze hebben we hier dan ook beter leren kennen. Ook komt er een oude bekende terug in het verhaal, die we al kenden uit een van de voorgaande delen. En daar was vooral Alfie erg blij mee.

Ik heb weer erg genoten van dit zesde deel van de Alfie serie en ondanks dat je weet dat uiteindelijk alles op zijn pootjes terecht komt, heb ik nog lang niet genoeg van deze serie.