een roman die tot nadenken stemt

Na een aantal thrillers die Karin Kalenberg schreef samen met Dimitri Van Hove werd het tijd voor een boek door haar alleen geschreven. Het werd: Het wespennest. Dit keer een romantisch verhaal. Maar niet zomaar een feelgood, maar eentje die er toe doet. Het is een bij tijden spannend verhaal, dat je echter ook laat nadenken. Het is geïnspireerd door haar eigen ervaringen, namelijk de tijd dat ze werkzaam was op het hoofdkantoor van de Bijenkorf en de tijd die ze in Mozambique woonde. Er zijn dan ook 2 verhaallijnen, die zich afwisselend afspelen op het hoofdkantoor van het Wespennest in Amsterdam. De stad waar alles kan en mag met zijn drukte en bij tijden egoïstische kanten en in Mozambique, Maputo. Een arm dorp, waar de mensen van elkaar afhankelijk zijn, maar ook heel vriendelijk zijn. In een mooie vertelling lezen we haar perikelen op een heel chic kantoor, waar overigens ook flink gekonkeld wordt en in het arme Afrikaanse land. Heel mooi zijn de tegenstellingen weergegeven tussen ons welvarende westen en Mozambique. In alles merk je dat Karin dat land en de mensen in haar hart heeft gesloten. Zo ook de hoofdpersoon in dit boek, Lisa. Zij sluit niet alleen het land in haar hart.