Een bijzonder mooi boek vol dierlijke personages!

‘Vertrouw op de maan. Ik kom morgen ook terug. Van dag tot dag en van zon op maan, op mij mag je rekenen.’

Het verhaal draait om de familie Waterkers; moeder, grote zus Tess en broertje Pip. Omdat hun vader, en echtgenoot, niet meer in beeld is, vertrekt het gezin naar een nieuw onderkomen. Een onderkomen dat ook wel de ‘geknakte tak’ heet. In deze dode boomstam wonen meerdere families samen. Ongeacht hun ietwat rare trekjes, staan ze voor elkaar klaar. Onbewust zijn ze gewoon een grote familie, al voelt dat voor Tess nog niet zo.

Tess Waterkers staat bomvol met excentrieke, dierlijke personages. Het leuke aan de personages vind ik dat ze ieder ook nog hun eigen bijpassende (dierlijke) karaktereigenschappen hebben. Zo ziet is meneer Uil oplettend en ziet hij alles… is de familie eikenblad (eekhoorns) enorm speels, is Lady spruit (stinkdier) egocentrisch en een echte dramaqueen en is Fricassee Zondag ontzettend chaotisch, zoals een kip zonder kop. Deze verschillende wezens maken het verhaal juist zo leuk en divers.

Er worden in het verhaal ook oordelen gemaakt over de dierlijke karakters. Zo denkt iedereen negatief en neerbuigend over Tunk de beer. Terwijl, achteraf gezien, deze beer alleen maar wilde helpen en een hartje van goud heeft. Of over meneer de Uil, die zo snars en bot overkomt, terwijl daar nog een heel verhaal achter speelt waarom hij zo doet. Deze aspecten uit het boeken laten dan weer zien dat je niet gelijk moet oordelen. Achter ieder ding, gedrag, handeling etc. zit een verhaal, en je moet niet oordelen totdat je alles weet.

Hoewel meerdere dieren in dit boek voorkomen, staat de familie Waterkers in het verhaal centraal. En dan met name Tess, het oudste kind van het gezin. Ze kan zich moeilijk aarden, wat normaal is op deze leeftijd, maar tegelijkertijd probeert ze ook het beste ervan te maken. Wat ik mooi vind aan Tess is haar eigen karakter. Ze is speels, avontuurlijk, beetje rebels, maar ook ontzettend zorgzaam en behulpzaam. Zo bekommert ze zich in het verhaal regelmatig om haar broertje Pip, die om de haverklap ziek is. Tegelijkertijd waardeer ik ook het kinderlijke aspect van Pip, dat duidelijk naar voren komt. Het verhaal heeft namelijk met enige regelmaat een negatieve ondertoon, en het kinderlijke van Pip en Tess, laat het weer wat opbloeien.

In het boek worden er ook een aantal figuurlijke vergelijkingen gemaakt, waar een achterliggende gedachte achter kan zitten. Natuurlijk kan iedereen dit anders oppakken, maar ik zal proberen te verwoorden hoe ik het opvatte. Zo is Tess op een gegeven moment met KIP op pad en vergelijkt Fricassee Zondag thuis met iets geks; een knoeiboel. Soms gaat het goed, soms is het chaotisch en soms is het slecht. Zo kan een thuissituatie, zoals bij Tess in dit verhaal, ook zijn. Maar uiteindelijk komt het wel weer op zijn pootjes terecht.

Ook wordt er een vergelijking gemaakt met de maan die op een gegeven moment verdwijnt, maar ook weer terugkomt. ‘Het wast en krimpt – dat zijn woorden voor hoe de maan groeit en vol wordt en dan weer kleiner wordt, wegsmelt. Steeds opnieuw, ze komt altijd terug. Het hoort bij het leven. Het went. Je leert dat je door maanloze nachten heen kan komen.’ Dit is een uitspraak die de moeder van Tess maakt, als Tess huilend bij haar zit om alles wat er speelt. Ik vind deze uitspraak persoonlijk prachtig, het maakt hetgeen duidelijk; achter elke duisternis schijnt uiteindelijk weer de zon.

Als laatste wil ik de prachtige illustraties in het zonnetje zetten. Mijn oog viel bij ontvangst gelijk op de kaft, die er ook onwijs prachtig uit ziet. Mijn hart smolt dan ook helemaal weg toen ik de illustraties in het boek zelf zag. Ze zijn gedetailleerd, kleurrijk en op een schitterende manier getekend. Ik heb er geen andere woorden voor dan dat ze fenomenaal eruit zien.

Tess Waterkers is een bijzonder verhaal waarin veel verschillende gebeurtenissen naar voorkomen. Hoewel het boek soms van hak op de tak springt, is het echter goed te volgen en raak je enorm betrokken bij de karakters en het verhaal zelf. Het is bijzonder om te lezen hoe zoveel karakters en gebeurtenissen een achterliggende gedachte hebben, maar tegelijkertijd wel te begrijpen zijn voor het kinderlijk brein. Daarnaast weergeven de illustraties het verhaal schitterend op papier. Een aanrader voor in iedere boekenkast.