Het sanatorium

Elin bezoekt samen met haar vriend Will haar broer Isaac in Zwitserland. Ze heeft hem al jaren niet gezien en gaat hem opzoeken om zijn verloving met Laure te vieren. Elin kan de afleiding wel gebruiken, want ze is tijdelijk op non actief gezet als rechercheur, na een fout gelopen actie. Echter, veel afleiding en rust vindt ze niet tijdens haar bezoek. Ze worden namelijk verwelkomt in een hotel dat vroeger een sanatorium was. Gans het gebouw geeft haar de kriebels en de historiek van het gebouw doet daar geen goed aan.
De relatie met Isaac is gespannen en ze voelt zich niet op haar gemak. Wanneer Laure verdwijnt en er plots een lijk gevonden wordt, gaat de bal aan het rollen. Omwille van sneeuwstormen en lawines kan de lokale politie niet tot bij het hotel raken en neem Elin het voortouw om duidelijkheid te krijgen.

De eerste 100 blz van het boek zijn huiveringwekkend. De beschrijving van omgeving en gebeurtenissen is zodanig dat je kippenvel krijgt en zelf echt bang zou worden. Daarna komt het in rustiger vaarwater. Het blijft nog altijd een thriller, maar de onnoemelijke spanning is wat verdwenen. Echter keer op keer denk je dat je weet hoe de vork in de steel zit, maar krijgt het verhaal dan toch weer een andere wending. Voor de aandachtige lezer misschien soms wat voorspelbaar, maar desalniettemin toch allemaal aardig gevonden.
De schrijfstijl maakt dit boek echt wel af. De omschrijving van de omgeving, de sneeuwstorm,... je voelt je precies soms zelf echt opgesloten en ietwat angstig. En dat is de grote troef van dit boek.