Aangemiauw debuut !

WOW … Brenda Broekhart, deze kattenmama is volledig gevallen voor ‘Katzwijm’ ! Het begint al met de prachtige blauw/paarse getinte met hartjes versierde cover. Ik hou niet zo van het mierzoete, maar dit kaft is totaal mijn ding. Felle kleurtjes, een fraai silhouet van een vrouw met een kat op haar armen. Of je nu houdt van katten of niet, je wordt naar dit boek toegezogen.

Reeds vanaf de eerste zinnen begon ik reeds te gniffelen, ‘Klef en Bef’ … grandioos en ook totaal mijn manier van denken. De haarbalincidenten deden me luidop lachen. De paniek die ontstaat als je denkt dat er een kat is ontsnapt is, zoooooooooo herkenbaar (en helaas ook werkelijk gebeurd). Helemaal akkoord met datgene wat Broekhart in het nawoord schrijft, we hebben allemaal een vleugje Didi, Sylvester of Berber in ons. Nou ja, ik heb inderdaad best héél wat Didi-en Berber vibes te vinden in m’n karakter. Je hoeft echt geen kattengek te zijn om van ‘Katzwijm’ te houden. Toegegeven, er gaat geen pagina voorbij of er wordt iets vermeld over een poezelig, slaperig beest, maar … ja, echt wel maar … de 30-jarige Didi is iemand die op zoek is naar zichzelf. Niet zozeer naar een partner, eerder op ontdekkingstocht naar antwoorden. Diep vanbinnen is ze best wel bezig met haar toekomst, maar de muurtjes zijn te hoog. Ze voelt zich goed bij de poezemienen (sorry, even een dialectwoord voor poezen), maar tegelijkertijd hunkert ze er ook naar om open te bloeien, om zich goed te voelen bij anderen. Alleen is die sprong naar het onbekende een ware uitdaging.

Didi heeft een bloedhekel aan romantische films. Tevens vertoeft ze liever in het gezelschap van katten dan van mensen. Oh, enkel met haar twee beste vrienden Syl en Berber spreekt ze met enige regelmaat af. Wanneer Didi jarig is krijgt ze van hen een cadeau waar ze zich enigszins niet aan had verwacht : een abonnement voor een datingsite. Nochtans had ze duidelijk op haar wishlist een Ragdoll bovenaan het lijstje geplaatst. Dit wordt extra bijklussen. Maar waar vindt ze een leuke job ?

‘Nu, een dikke tien jaar later, zijn ze zo’n getrouwd stel dat net als die eeuwige Granny Smith appels liggen te rotten in een fruitmand.’

Brenda Broekhart speelt op een hilarische wijze in op bepaalde situaties, doch is het af en toe ook met een lach en een traan stilstaan bij gebeurtenissen uit ons eigen verleden. Begrijp me niet verkeerd, ‘Katzwijm’ blijft een uitmuntend zalige feelgood om bij weg te smelten. De schrijfster stipt gewoonweg enkele momenten aan die enige (h)erkenning teweeg brengen bij haar lezers. Normaal gezien hou ik niet zo van de taal die onze bovenburen gebruiken (een gegeven waar velen van op de hoogte zijn), maar ik moet misschien dankzij deze schrijfster even m’n mening bijschaven. Wat hou ik van haar ongeremdheid, het wulpse gebruik van uitdrukkingen. Van een totaal onverwacht einde zou ik niet spreken, maar desondanks werden er enkele pogingen ondernomen om de lezers op het verkeerde been te zetten. Is dit een minpunt … totally not. De dynamiek, de humor en herkenning hebben zeer zeker doorheen het ganse boek de bovenhand genomen ! En de lekkere afsluiter wordt eveneens met open armen ontvangen.

Verder waren de belangrijkste personages voldoende uitgewerkt. Mooi dat Broekhart bij sommigen van hen ook hun dieptepunten laat zien, zodat zij niet altijd als vrolijk en goedgeluimd worden neergezet.

Kopje thee, dekentje, een kat aan m’n voeten, ééntje in m’n nek, ééntje op mijn schoot … wanneer komt jouw volgende boek uit Brenda Broekhart ?

Met dank aan HarperCollins en Brenda Broekhart voor het recensie-exemplaar en de mogelijkheid tot deelname aan deze blogtour.

5*****