Boel emoties !

‘Oh boy, wat voor een boek is dit ?’ Een zin dat ik meermaals tijdens het lezen eruit flapte …

Het begon bij het zien van het kaft … ‘Verwaaid in de wind’ is bij uitstek hèt voorbeeld van don’t judge a book by its cover. Ik ga heel eerlijk zijn, maar ik had dit boek reeds enkele keren zien passeren. Inderdaad gewoon zien passeren, want afgaande op de cover alleen had ik geen zin om de korte inhoud even te lezen. Een stevige kerel die met z’n rug naar de lezer gedraaid staat met naast zich een rode motor met zijspan, kijkt uit over een padje en bomen. Het is te kortzichtig misschien, maar ja … covers zijn nu eenmaal mijn zwak en dit kaft doet me niet overstag gaan om verder te kijken dan enkel puur de buitenkant.

Probeer tegenslagen te zien als een kuiken dat uit het ei moet komen.

Hans groeit op in een diepgelovig, arm gezin waar geen plaats is voor warme woorden. De harde hand heerst en zoekt steeds een weg naar een riem om alle frustraties te botvieren op de kleine jongen. De waarom-vraag keert regelmatig terug in Hans’ gedachten. Krijgt hij hier uiteindelijk een antwoord op ?

Het verhaal omtrent de kleine jongen greep me regelrecht naar de keel. De enige keer dat ik dit boek enkele minuten links liet liggen, was om een zakdoek te gaan halen. Deze psychologische roman zit barstensvol met emoties. Dit is niet enkel een kort verhaal over een opgroeiende jongen die in eerste instantie bescherming zoekt, maar Mol heeft zoveel meer verweven omheen het zware thema van kindermishandeling. Het verhaal speelt zich af na de tweede wereldoorlog, de druk van het geloof en de invloedrijke dominee heerst in het dorp, de negatieve aura die deze man uitstraalt is haast voelbaar. De auteur weerspiegelt een duidelijk beeld van een kleine gemeenschap in die periode. Naast de pijn en het verdriet heeft Mol ervoor gezorgd dat de hoeveelheid liefde en warmte voldoende aanwezig zijn waardoor er qua gevoelens een mooie balans is.

Waarom doen mensen elkaar zoveel verdriet aan ?

Zoals de meesten waarschijnlijk al weten is mijn liefde voor boeken van onze Noorderburen niet zo groot daar de taal niet echt mijn meug is, maar ik was zo overrompeld door de samenloop van situaties in Hans’ leven dat ik woorden als grefo er zonder enige problemen bijnam. Naar mijn mening zou ‘Verwaaid in de wind’ best wat meer in de spotlights mogen staan. Mol kende ‘Verwaaid in de wind’ een mooie opbouw toe, speelt met lichtere toetsen (prille liefde, muziek) en is ook niet vies van een plottwist wat toelaat dat je als lezer toch af en toe naar adem kan happen.

Met dank aan Anya van der Gracht voor het recensie-exemplaar en de mogelijkheid tot deelname aan deze blogtour.

5*****