Soms hartverwarmend, soms hartverscheurend, als het leven zelve.

Voor de leesclub van de Boekenreizigers lazen we het boek ‘Ida’s nagelaten dagen’ van Gea Wolfalg; Wat meteen opvalt is de bijzondere schrijfstijl. Die zal misschien niet iedereen meteen aanspreken, het is een mengvorm tussen fictie en non-fictie. Het verhaal vertelt de geschiedenis van de familie Wolfslag. Maar als je beseft dat dit een debuut is, kan je alleen maar veel bewondering hebben voor de auteur.
Ze speelt met taal.
Het verhaal van deze familie begint in de jaren 20 van de vorige eeuw, met het verhaal van de grootouders van Gea. Na 30 jaar huwelijk zet oma Gé opa Hendrik aan de deur. In die tijden voorwaar ongezien. Beide mensen waren beschadigd maar vooral oma had toch wel psychische problemen. Hendrik (bracht Gé, die toen 16 was ‘in moeilijkheden’ zoals het dan eufemistisch werd gezegd. Aanvankelijk wilde hij niet met haar trouwen en verbleef zij dus in een tehuis voor zwangere, ongehuwde meisjes. Vijf jaar later trouwt hij toch met haar, maar de eerste jaren van zijn leven groeide Jan, de vader van Gea, dus op in een tehuis. Heel zijn leven hield hij last van depressieve buien, wat dan weer een invloed had op het leven van de kinderen. Maar er waren ook goede dingen. Jan had maar liefst vijf bloemenzaken in Drachten, die hij samen met vrouw en kinderen tot een bloemenimperium uitbouwde. Zoals elke familie kent ook deze familie ups-and-downs. Dochter Ida is ook een psychisch kwetsbaar iemand, ze sterft op 23 juli 2008, twee dagen na haar achtendertigste verjaardag. Ilona en Fleur, de twee meisjes blijven dus heel jong achter zonder moeder, Fleur is zelfs nog maar een baby, voor wie de familiegeheimen versluierd blijven.
Het geheel wordt prachtig beschreven, je moet er echt wel je tijd voor nemen. In het begin is eht soms niet makkelijk te volgen en was een stamboom misschien geen slecht idee geweest, maar aan de andere kant wor je zo ook verplicht om mee te varen op het ritme van de auteur.
De auteur vertelt over haar familie, op basis van haar herinneringen maar ze deed ook veel grondige research. Het resultaat is een mooie roman met non-fictieve elementen, waar de personages levensecht worden neergezet met hun mooie en minder mooie eigenschappen.
Als debuut is dit een absolute knalprestatie en ik kijk ernaar uit om meer van deze auteur te lezen. Voltreffer!