Het beest van Bakendorp

Dit boek intrigeerde mij al vanaf het moment dat ik het voorbij zag komen op bookstagram. Zeker omdat het zich afspeelt in Zeeland, de provincie waar ik tot mijn 27e heb gewoond. Hoe leuk dat ik deze ook mocht recenseren!

First things first: de cover. Het draagt een bepaalde sfeer met zich mee, die goed lijkt te passen bij het genre. De donkere tinten passen goed bij de uitstraling die het overbrengt. Misschien niet meteen een boek wat uitnodigt om te kopen, maar het maakt nieuwsgierig en soms is dat juist die factor om te kopen!

Het verhaal is opgesplist in verschillende verhaallijnen. In 2018 worden, in de tuin van Karl en Janine, drie lijken gevonden. Op het eerste zicht lijkt dit niet raar, aangezien het vroeger een kerkhof is geweest. Na forensisch onderzoek blijkt dat sowieso twee mannen op dezelfde manier om het leven zijn gekomen. Als Janine dan ook nog post uit Ghana krijgt van haar tante, gaat zij op onderzoek uit.

Via de dagboeken die zij van haar tante heeft ontvangen, ga je terug in de tijd. Daar leer je meer over de mannen en wat er allemaal voorafgaand is gebeurd en hoe deze verhaallijnen uiteindelijk samenkomen tot één. Ik vond deze afwisseling van de drie perspectieven erg prettig. Patricia neemt je, als schrijver, mee in de zoektocht van Janine. Hierdoor is het moeilijk om het boek weg te leggen! Binnen drie uurtjes was het boek uit. Nog interessanter vond ik de verhaallijnen uit het verleden. Dat pakte mij helemaal in.

Het boek heeft namelijk maar zes hoofdstukken, waarmee een hoofdstuk makkelijk rond de dertig pagina's zat. Normaal geen fan van zulke lange hoofdstukken, hier had ik er geen moment erg in. Een kanttekening bij de schrijfstijl is dat er veel spreektaal in staat. Zelf vond ik dit geen struikelblok omdat ik echt met het verhaal bezig was. (Inmiddels is het boek wel opnieuw geredigeerd.) Verder is de schrijfstijl vlot, fijn en beeldend om te lezen. De spanning vond ik minimaal aanwezig. In de zin dat het niet onder je huid kruipt. De focus ligt daar niet. Die richt zich voornamelijk op de achtergronden en verhalen van familieleden (in mijn beleving).

Die richt zich voornamelijk op de achtergronden en verhalen van familieleden (in mijn beleving). Dit boek heeft mij echt aangenaam verrast. Wel wil ik je even attenderen op gebeurtenissen m.b.t. drugsgebruik en seksuele handelingen zonder toestemming. Dit zijn echt maar enkele regels en totaal niet overheersend. Het zit er wel in, dus dat wil ik even zeggen. Verder rest mij nog één ding en dat is de prachtige boodschap van Janine's dochter: dat het niet uitmaakt hoe je eruit ziet, want vanbinnen ben je hetzelfde. Het boek krijgt van mij 4 sterren.