prima kennismaking met deze auteur

Een psychologisch drama waarbij een wirwar van lijntjes tussen de karakters in de loop van het verhaal uit elkaar gerafeld worden.

Ilse heef twee kinderen, Daan van tien en Oscar van nog geen vier maanden. Op de dag dat ze samen met haar kinderen boodschappen heeft gedaan komt ze terecht in een heuse nachtmerrie: ze laat haar kinderen een onbewaakte tel alleen achter bij de auto en als ze terugkomt is haar zoontje Oscar verdwenen. Haar wereld stort in, een zoekactie wordt gestart, De betrokken rechercheur wordt teruggeworpen naar het verleden. Hij had toen een moordzaak met daarbij ook verdwijning van een baby. Er blijken overeenkomsten te zijn en bij personen van toen lijkt er nu ook een link te lopen naar baby Oscar.

Vanaf het moment van de verdwijning van Oscar, eigenlijk al vanaf de eerste pagina, zit er een behoorlijk tempo in het verhaal. De hoofdstukken zijn best kort en vanuit drie verschillende perspectieven waardoor dit tempo er ook lekker in blijf zitten. Door de korte hoofdstukken en snelle afwisseling in perspectief zou je denken dat dit rommelig zou worden maar door alle informatie juist te doseren is dit niet het geval.
Naast de wisseling van perspectief is er ook nog de lijn van het heden en die van het verleden. Hier moet je inderdaad wel even bij blijven en langzaam kom je er achter welke, of wie, de link is die heden met verleden verbindt.
Sommige karakters zijn niet zo slim of hebben bepaalde acties waarvan ik even achter mijn oren krabbel , maar ach, mensen zijn onvoorspelbare wezens. Wat de een niet al te handig vind zal de ander impulsief gewoon doen. Zonder spoilers te plaatsen is er bijvoorbeeld een actie van Ilse, die iedere moeder die mee zou hebben gemaakt wat zij heeft meegemaakt nooit zo doen en ongelooflijk dom zou vinden. Daarnaast geeft dit wel weer een leuke draai aan het verhaal. Dat is weer het voordeel van fictie.

Dit verhaal was mijn eerste kennismaking met deze auteur. Het heeft mij aangenaam verrast. Een origineel en spannend verhaal waarbij je als lezer op een fijne manier bij de les wordt gehouden. De proloog heb ik nog een keertje extra gelezen halverwege het verhaal omdat ik hem nog niet zo goed kon plaatsen. Je zit toch te wachten tot het duidelijk wordt. Persoonlijk had ie achteraf , toen het boek uit was, niet echt een meerwaarde qua spanning in het verhaal voor mij.

Een verhaal met hier en daar een twist en waarbij alle lijntjes feilloos in elkaar overlopen. Als doorgewinterde thrillerlezer laat ik mij niet snel verrassen door een plot of een bepaalde dader die ik niet zag aankomen, voor mij was het een en ander dan ook wel een beetje voorspellend, maar als het leestempo en het verhaal goed in elkaar zitten is dat voor mij niet storend. En dat zit zeker goed in dit verhaal.