Soms is genoeg ook echt genoeg…

Debbie Mullen is ten einde raad. Jarenlang heeft ze haar beste adviezen verzameld in haar column Lieve Debbie, waar de vrouwen in haar buurt terechtkonden voor begrip en wijze raad. Via haar werk hoorde Debbie van talloze vrouwen die door hun echtgenoten werden genegeerd, gekleineerd of zelfs mishandeld. En Debbie deed haar best om hen in de juiste richting te leiden. Nu lijkt Debbie's eigen leven uit de hand te lopen. Ze is net haar baan kwijtgeraakt, er gebeurt iets vreemds met haar tienerdochters en haar man heeft geheimen, volgens de tracking app die ze op zijn telefoon heeft geïnstalleerd. Debbie is klaar met redelijk en praktisch zijn. Het is tijd om haar eigen advies op te volgen. Het is tijd voor wraak.

Lieve Debbie is het eerste boek dat ik lees van Freida Mcfadden. Ik weet het, ik heb ergens de trein gemist met de Mcfadden hype. Dit boek las ik vooral om de titel… naamgenoot maar dan anders geschreven 😊. En ondanks het feit dat ik hem eigenlijk alleen maar ter hand heb genomen door de titel heb ik er geen spijt van het boek te hebben gelezen. Ik las afwisselend vanuit het standpunt van Debbie en dat van Cooper, haar echtgenoot. Het begin is vrij braaf. Een alledaags huisgezin met de dagdagelijkse beslommeringen. Maar al snel gebeuren er dingen oa bij de buren die naar onze lieve, brave en vrij naïeve Debbie leiden. Maar schijn bedriegt, want die naïeve Debbie blijkt niet zo naïef te zijn als ze doet uitschijnen.

Je kan dit boek niet omschrijven als een pageturner, maar het leest wel heel vlot weg. Bij momenten vond ik sommige passages zelfs echt grappig. Het beeld die je krijgt van Debbie is dat ze een typische huisvrouw is, die zorgt voor haar man en 2 dochters. In werkelijkheid is het een leeuwin die vecht voor haar gezin en er voor zorgt dat iedereen die het slecht voor heeft met haar gezin straft. En die straffen zijn echt te zot voor woorden. Het einde is zelfs een plottwist die ik helemaal niet zag aankomen. We worden eigenlijk het hele verhaal door op het verkeerde been gezet, maar op het einde komt de waarheid boven en is het echt een mind-fuck.

Ik heb “Lieve Debbie” graag gelezen. En misschien moet ik toch die trein eens nemen en starten met “De Hulp”-reeks van McFadden. En voor de liefhebbers van boeken met sprayed edges. Lieve Debbie is echt een pareltje!