Wie betaalt de prijs voor de onschuld?

Het is lente, maar bij commissaris Liese Meerhout kriebelt er iets anders. Ze gedraagt zich vreemd en haar collega’s lijken niets in de gaten te hebben tot het te laat is, écht te laat is. Liese verbergt iets voor haar eigen team. Verdenkt ze een collega of wil ze juist iemand beschermen? Niemand die het weet en het is te laat om het te vragen. Wat volgt is een zoektocht die moeilijker blijkt dan ooit, want iemand lijkt commissaris Liese Meerhout en haar hoofdinspecteur Michel Masson uit elkaar te willen spelen. Het team wordt op de proef gesteld. Oude demonen duiken op. Paniek slaat toe.

Onschuld is boek 20 in de reeks rond Liese Meerhout. Alhoewel Liese in dit boek eens geen hoofdrol speelt, is haar toestand alles bepalend in het verhaal. De hoofdrol in Onschuld is vooral weggelegd voor Michel Masson. Hij moet zijn collega’s proberen te overtuigen dat hij geen schuld treft in een zaak van 15 jaar geleden. Daar werd Ylva vermoord en werd een jongeman de gevangenis ingestuurd. 15 jaar later is Liese in deze oude zaak gedoken nadat de moeder van de jongeman haar benadert. Daar ontdekt ze dat Michel met deze zaak te maken heeft en dat brengt haar gevoelens voor Masson aan het wankelen, maar voor ze haar gedachtegang kan delen met haar collega’s wordt ze neergeschoten en belandt ze in een coma.

Ik heb Coppers terug met plezier gelezen. Een Coppers-boek is geen pageturner, maar een vlot geschreven verhaal over echte levens en gevoelens. Zoals hij zelf ook aangeeft komt Liese tot leven wanneer je in het verhaal duikt. Je vergeet even alles om je heen en het voelt aan alsof je samen met Liese, Michel en haar collega’s in de “echte” wereld rondloopt. Wat in het boek gebeurt zou ook zomaar echt kunnen gebeuren. Als ik één minpuntje moet opgeven dan is het dat Liese tijdens haar coma een paar keer heel dicht bij de dood staat en dat vond ik soms wat té. Vooral omdat we ook weten dat Liese er uiteraard doorkomt want anders zou “Een dodelijke biecht” nooit tot stand zijn gekomen. Deze laatste staat uiteraard ook al klaar en zal binnenkort ook verslonden worden.

Voor diegene die nog nooit een Coppers-boek lazen, zeker eens eentje lezen, je zal daarna verkocht zijn, want Coppers lezen is verslaven. Het is een reeks, maar volgens Annick en Toni niet noodzakelijk nodig om ze op volgorde te lezen. Ik zou het wel aanraden, want vanaf boek 1 tem boek 20 nu zie je Liese evolueren. En wanneer je ze op volgorde leest, herken je altijd puntjes vanuit de vorige verhalen.