Mijn enthousiasme smolt redelijk snel weg

De dwaling van C.J. Tudor is het tweede boek dat ik las van deze schrijver na eerder Brandende meisjes te hebben gelezen. Dat boek vond ik toen heel spannend en een zeer gelaagd boek met een uitstekend plot. Ik was dus benieuwd of ‘De dwaling’ evengoed zou scoren. In de nieuwste van Tudor maken we kennis met drie groepen, die elk op een ander locatie problemen ondervinden. We starten met een groepje jongeren die in een bus van de weg raken en vastzitten. Daarnaast zijn er 6 anderen die vastzitten in een skilift en een andere bende die in een afgelegen locatie zitten en door vreemde figuren omgeven worden. Alle drie de groepen maken verschillende gebeurtenissen mee die ervoor zorgen dat er mensen sterven. Het verhaal leef me op basis van de cover en de achterflap een soort whodunit te worden, maar dat draaide helemaal anders uit. Het verhaal bevatte enorm veel zaken die ik aanvankelijk niet begreep, zoals ‘Fluiters’. Er wordt daar melding over gemaakt in de groep die zit in het afgelegen huis, maar het was voor mij niet duidelijk wie of wat dat was. Daarnaast wordt het échte onderwerp van het boek nergens vermeldt op de cover op de achterflap en draait het dus grotendeels om een virus en de uitroeiing van mensen. Iets waar ik niet echt voor stond te springen om over te lezen. Mijn aanvankelijke enthousiasme smolt dus als snel weg en het was eerlijk gezegd een beetje worstelen om het boek uit te lezen. Gelukkig was het niet al te dik, maar het was dus voor mij niet echt een voltreffer. Ik kom voor De dwaling dan ook niet verder dan 3 sterren.