Wat een boeiende tocht!

"Het onweer bleef uit. De wolken stegen op en vertrokken naar het zuiden, en de dag leek verlost van zijn zwaarte. De zon verloor zijn geschubde sluier en hoog boven het dal vertrokken de schapenwolkjes via het onzichtbare pad dat ook de vogels volgen naar zee."
Dit vond ik zo'n mooie zin, dat ik hem met jullie wilde delen.
Hij komt uit het boek "Naar de rivier" van Olivia Laing. Het gaat over de Ouse, een rivier in Engeland, ... de rivier waar Virginia Woolf in verdronk.
...De schrijfster, Laing, volgt de rivier van bron tot monding, met prachtige beschrijvingen van de natuur, afgewisseld door mijmeringen en door verhalen over wat er allemaal langs die rivier is gebeurd in de loop der eeuwen. En hier en daar haalt ze een fragment aan uit het werk van Virginia Woolf en vertelt ze meer over het leven van Woolf.
Het verhaal/verslag speelt zich af in de langste en heetste dagen van het jaar, rond midzomernacht.